Thiemo stijgt boven zichzelf uit in strijd om wereldgroep

Nederland is nog één zege van de wereldgroep verwijderd. De Bakker won in vijf sets van de Oostenrijkse kopman. „Ik ben mentaal best redelijk.”

Als een koning op de troon zat Thiemo de Bakker te stralen op het houten bankje naast de baan. Op de tribune tegenover hem een zee van uitzinnige tennisfans in het oranje. „Thie-mo, Thie-mo”, het bleef vrijdagavond maar galmen door de hal in het Groningse MartiniPlaza. Na een 2-1 achterstand toch nog in vijf sets gewonnen van de Oostenrijkse kopman Jürgen Melzer, nummer 27 van de wereld. Het Nederlands Davis-Cupteam op een 2-0 voorsprong gezet, op de drempel van promotie naar de wereldgroep. En vooral: drieënhalf uur lang boven zichzelf uitgestegen. „Super, het had niet beter gekund”, reageerde De Bakker direct na afloop.

Geen verrassing dat Robin Haase zijn team eenvoudig op 1-0 zette tegen Oostenrijk. De Nederlandse kopman walste met 6-4, 6-3 en 6-1 over Oliver Marach, die inviel voor zijn zieke landgenoot Andreas Haider-Maurer maar al jaren geen single meer had gespeeld. Wel verrassend was de prestatie van De Bakker. Na zijn 5-7, 7-5, 5-7, 6-4 en 6-1 winst op Melzer heeft het team van captain Jan Siemerink in de volgende dubbel (zaterdag) en twee singles (zondag) aan één zege genoeg om zich te plaatsen voor de wereldgroep, bij de beste zestien landen van de wereld. Nederland was daar tussen 1991 en 2007 onafgebroken in actief, en in 2009 voor het laatst. Riante uitgangspositie? „Ik sta liever op 2-0 dan op 1-1”, glunderde Siemerink. Maar te vroeg juichen deed hij niet.

Al vond ook de voormalige topspeler het „fantastisch” om te zien hoe De Bakker voor eigen publiek steeg tot ongekende hoogte. De 24-jarige Westlander raakte afgelopen zomer niet voor het eerst in een crisis. Bijgestaan door zijn nieuwe coaches Melle van Gemerden en Floris Minnaert krabbelde hij op, om in de Zweedse Open wereldtopper Thomas Berdych te verslaan en de halve finale te halen. Maar in de US Open strandde hij in de eerste ronde. En dan in een zware vijfsetter op gravel winnen van Melzer, tegen wie hij onlangs in Winston-Salem nog moest opgeven bij een 4-2 achterstand in de derde set? „Dit is een van de eerste keren dat me dit lukt”, sprak hij.

De mentale kracht van De Bakker stond nogal eens ter discussie. „Als ik goed in mijn vel zit, ben ik mentaal best redelijk”, analyseerde hij zelf. „Het gaat om de momenten dat ik minder in mijn vel zit.” Juist daarin school in Groningen de grote winst. De mooiste ballen sloeg hij in de eerste set, om op 5-5 toch kansloos zijn service en de set in te leveren. In de tweede set dreigde hetzelfde scenario bij 3-4 en 15-40 achter. De Bakker sloeg een ace en een prachtige winner. Bij 5-4 weer twee breakpunten tegen? Opnieuw kwam hij tot zijn beste spel toen dat het hardst nodig was.

„Viva Hollandia”, zongen de Groningse studenten op de tribunes en even later „bree-kie, bree-kie”. De Bakker, die in de Davis Cup thuis als eens won van de Franse topper Gaël Monfils, genoot van de ambiance en toonde zich een echte arena-tennisser. Hij zweepte het publiek op met armgebaren, pushte zichzelf en won de set alsnog. Verlies van de derde set verwerkte hij snel om in de vierde weer de gevoeligste dropshots af te wisselen met de hardste winners. Een ace besliste de set in zijn voordeel, en ook in de laatste set domineerde hij.

De Bakker prees na afloop uitvoerig het publiek. Wellicht zet hij door de bijzondere atmosfeer van de Davis Cup een stap in zijn carrière. „Ik denk wel dat het publiek me helpt in mentaal opzicht. Dit geeft in mijn hoofd veel vertrouwen. Ik wil net als de rest van de jongens de wereldgroep in.”