‘Ik heb weer uitgebreid de tijd om aardappelen te schillen’

Liesbeth Caron (38) is sinds november op zoek naar een nieuwe baan. Ze is gescheiden en heeft na haar ontslag meer tijd voor haar twee kinderen. „Ik doe mijn best om elke dag weer uit mijn comfortzone te stappen.”

‘Ze konden niet anders’

Liesbeth: „Vorig jaar april kreeg ik een vast contract. Maar in de zomer voelde ik het al aankomen: ik had het rustig. Veel te rustig. Ik werkte als ontwikkelaar van onderwijsmateriaal bij een klein bureau en een paar grote opdrachtgevers hadden zich teruggetrokken om financiële redenen. In oktober hoorde een collega en ik dat we onze baan kwijt waren.

„Ik stond stijf van schrik. Voor mijn gevoel had ik alles juist goed geregeld. Samen met mijn ex-partner zijn we co-ouders over onze twee kinderen. Financieel droeg hij altijd al wel iets meer bij, maar de balans was goed. Nu ben ik al de helft van mijn inkomen kwijt aan huur.

„Ik ben niet tegen mijn ontslag ingegaan. Het was een klein bureau, ze konden niet anders. En ze hebben een nette regeling getroffen, ik kreeg vier maanden salaris mee. Dat gaf mij de tijd om door een proces te gaan, veel te wandelen en erover praten. Ook heb ik sessies met een loopbaancoach gehad, en gedanst en aan yoga gedaan.”

‘Ik ben drukker dan met baan’

„Iemand zei tegen mij: Je bent in between jobs, grijp de kans om alle dingen die je altijd al wilde doen, af te maken. Zo meteen is deze periode voorbij en heb je nog steeds die foto’s niet ingeplakt, je oma bezocht of een cursus gedaan.

„Dus dat doe ik nu. Ik heb soms het gevoel dat ik het drukker heb dan mét baan. Er zijn elke dag zoveel mogelijkheden. Een groot deel van de dag besteed ik aan het oriënteren op nieuw werk. Om niet alleen maar thuis te zitten, ga ik met mijn laptop op een flexplek in de stad zitten. Boterham mee, en mensen ontmoeten.

„Ik weet hoe ik met weinig moet rondkomen, ik heb nooit veel geld kunnen uitgeven. Mijn ex-partner en ik hebben een gezamenlijke rekening voor alle kosten voor de kinderen. Wat duurdere zaken, zoals een fiets of een winterjas, koopt hij nu. Op de markt kan ik goedkoop groentes en aardappelen kopen om niet kant-en-klare producten te gebruiken.

„Ik heb opeens weer uitgebreid de tijd om aardappelen te schillen en te koken. Mijn schoonmaakhulp heb ik meteen opgezegd, ik merk dat het wel goed is om alle plekken in mijn huis zelf door te gaan. Ik kom dingen tegen waarvan ik niet meer wist dat ze er lagen. En schoonmaken is best leuk om zelf te doen.”

‘We hebben co-ouderschap’

„Vier jaar geleden liep de relatie met de vader van mijn kinderen stuk. We waren twaalf jaar samen. Het was heftig, maar er moesten dingen anders. Nu hebben we een goed evenwicht bereikt. Ik ben vlak in de buurt gaan wonen, zodat er voor de kinderen qua omgeving niet al te veel hoefde te veranderen.

„We hebben de kinderen allebei zeven dagen in twee weken, dus heb ik ook veel vrije tijd. Daar krijg ik van anderen nog wel eens opmerkingen over, dat ik lekker kan doen wat ik zelf wil. Eerst maakte dat me kwaad, waar halen ze het lef vandaan? Alsof ik dolgraag mijn gezin uit elkaar heb zien vallen. Het is intens verdrietig dat mijn kinderen niet in een compleet gezin opgroeien, dat ze de pijn moeten meemaken van de beslissing van hun ouders. Ik heb in het begin huilend op de bank gelegen, omdat dit niet is wat ik wilde. Ik vond het zo leeg zonder kinderen, zo stil in huis.

„Inmiddels kan ik ook wel dankbaar zijn voor alle storm die is opgestoken. Ik weet nu dat je zelf kunt kiezen hoe je daarmee omgaat. Zo kan ik goed accepteren dat er een stiefmoeder in hun leven is. Zij brengt de kinderen ook naar school, knipt hun haar, en kleedt ze aan. Dat zijn niet de allerleukste dingen om te zien, maar ik wens ze ook geen boze stiefmoeder toe. De kinderen kunnen prima met haar omgaan, daar kan ik dankbaar voor zijn. Ook de band met hun vader is sterker geworden.”

‘Ik laat de kinderen sneller los’

„De ochtenden zijn het drukst. In je eentje moet je alles maar zien te stroomlijnen, tussen alle hectiek van kwijtgeraakte tandenborstels en brillen. Daarom dek ik de ontbijttafel de avond ervoor al. Ik heb kaarten gemaakt waarop de kinderen zelf kunnen lezen wat ze moeten doen.

„Ze zijn door de situatie zelfstandiger geworden. Ik zie ook bij andere alleenstaande ouders dat je de kinderen sneller loslaat. Je moet wel. Mijn kinderen speelden relatief jong zonder mijn directe toezicht in de speeltuin en de oudste laat ik al een paar jaar korte tijden alleen thuis. Dat zijn wel hobbels, maar het kan best, de buren zijn er ook altijd nog.

„Op dagen dat de kinderen bij mij zijn, plan ik nooit te veel dingen in. Rust doet ons goed. Nu ik geen werk heb, hoeven ze niet meer naar de naschoolse opvang. Dat vinden ze prachtig, ik heb ineens alle tijd om samen met Playmobil te spelen.”

‘Werk geeft geen zekerheid’

„Werk is voor veel mensen veiligheid. Maar dat is een illusie. Net zoals een trouwbriefje, of een contract. Het geeft geen zekerheid. Al vrij snel ontdekte ik dat er allerlei laagdrempelige initiatieven zijn voor werkzoekenden. Zo ben ik ambassadeur van DeBroekriem, een netwerkgroep van mensen die een baan zoeken, en doe ik via hen mee aan cursussen en workshops.

„Ik heb met werkzoekenden in een vergelijkbaar vakgebied voor DeBroekriem een gratis e-cursus ontwikkeld om mensen uit hun netwerk te laten halen. De cursus heeft een besloten LinkedIn-groep waar je je ervaringen kunt delen.

„Ik doe mijn best om elke dag weer uit mijn comfortzone te stappen. Ik ga nu vier maanden een onbetaalde traineeship lopen bij Stichting Verbeterde Wereld. Maar rond januari hoop ik toch echt weer een baan te hebben.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl