Het beste rendement was na Lehman te halen in het Land van de Glimlach

Aandelenkoersen kelderden. Beleggers verloren miljarden. Wat was achteraf de beste belegging?

Thailand wordt vaak aangeduid als het ‘land van de glimlach’. Die bijnaam slaat op de vriendelijke mensen en andere vormen van schoonheid die het land te bieden heeft. Maar voor beleggers heeft die glimlach een andere betekenis.

Toen de val van Lehman de wereldwijde crisis inluidde brak massaal paniek uit onder beleggers. Koersen van aandelen gingen hard onderuit. Nu het stof is opgetrokken, kan de vraag worden beantwoord waar beleggers hun geld in hadden moeten stoppen om vijf jaar later het beste af te zijn. Thailand, luidt het antwoord.

„Achteraf bezien en puur vanuit rendementsperspectief had je het beste Thaise aandelen kunnen kopen”, zegt San Lie van onderzoeksbureau Morningstar. Hij stelde een overzicht samen van de prestaties van ruim 200 beleggingscategorieën sinds Lehman tot eind augustus dit jaar. De categorie Europese fondsen die in Thaise aandelen beleggen prijkt bovenaan: een stijging van 150 procent in vijf jaar en een jaarlijks rendement van ruim 20 procent. Volgens Lie valt verder op dat aandelen in Britse kleine en middelgrote bedrijven het ook goed deden.

Maar goed, veel beleggers zijn natuurlijk niet vijf jaar lang in precies dezelfde fondsen en aandelen blijven zitten. „Wij zijn in 2008 maandenlang helemaal uit aandelen gestapt”, zegt Fernando Hagel Franco, directeur van Alex Vermogensbeheer. Toen Lehman instortte had Alex geen aandelen van die bank meer in handen. „We zijn lang voor die zondag al uitgestapt omdat Lehman vooraf gegaan werd door slecht nieuws.” De ‘behoedzame’ beleggingsportefeuille van Alex Vermogensbeheer steeg sinds de val van Lehman 50 procent in waarde, een rendement van 6,2 procent per jaar.

Alex beheert ruim 1,5 miljard euro aan vermogen. Dat is afkomstig van particulieren die in tegenstelling tot pensioenfondsen een veel kortere beleggingshorizon hebben. Dan is een ingestort aandeel vasthouden tot het weer opklautert geen optie. „Vooral niet blijven zitten en heel snel kunnen reageren is essentieel”, zegt Hagel Franco. Alex verkocht in 2011, toen kredietbeoordelaars Amerikaanse staatsobligaties ineens als riskanter beoordeelden, in een dag 40 procent van de aandelen in zijn portefeuille.

Particuliere beleggers zullen dat niet zo snel doen, weten ze bij Alex, waar ook trainingen aan beleggers worden gegeven. Die handelen vaak op basis van sentiment. Ze zijn te optimistisch ingesteld en blijven te lang zitten als een fonds stijgt. Omgekeerd stappen ze niet of te laat uit als het daalt, omdat ze denken dat het wel weer omhoog zal gaan. „De neiging om te denken dat koersen altijd zullen stijgen”, noemt Hagel Franco dat.

Ook de koers van goud, de klassieke veilige haven voor beleggers in tijden van crisis, bleef na Lehman nog lang stijgen. Van 800 naar 1.900 dollar per troy ounce in 2011 (inmiddels is de koers ruim 1300 dollar). Jaap Raijmans van Goudstandaard.com blijft goud een verstandige investering vinden. „Ik zou mensen nooit aanraden om alles in goud te stoppen. Maar wel een stukje van 5 procent als verzekering voor de rest van het vermogen. Lehman heeft laten zien dat dat geen gekke gedachte is.”