Beter kijken naar onze oosterburen

In het laatste gesprek dat ik had met de betreurde J.L. Heldring drukte hij mij nog eens op het hart: „Kijk naar Duitsland. Besteed in NRC Handelsblad veel aandacht aan dat land. Wat daar gebeurt is zo cruciaal voor Nederland”. Het was een van de stokpaardjes die de gewezen hoofdredacteur en columnist van deze krant graag bereed. Duitsland was in zijn ogen belangrijker voor de toekomst van Nederland dan bijvoorbeeld de Verenigde Staten. De Nederlandse ambassadeur in Berlijn, zo schreef hij ooit, stond in rangorde boven zijn collega’s in Washington en Brussel.

Misschien moet je nog een stap verder gaan. Je hoeft niet eens zoveel te overdrijven om te beweren dat de welvaart van dit land meer bepaald wordt door wat in Berlijn wordt besproken dan wat in Den Haag wordt beslist. En toch stel je vast dat veel Nederlanders met hun rug naar onze oosterbuur leven. De jaarlijkse instroom van studenten Duits op de universiteiten is dramatisch laag; weinig Nederlandse intellectuelen die toch graag The Guardian en The Herald Tribune citeren, lezen de Frankfurter Allgemeine of Die Zeit; het Nederlandse bedrijfsleven roept al jaren tevergeefs om mensen die beter Duits spreken; en het enige verkiezingsdebat tussen Angela Merkel en Peer Steinbrück, enkele weken geleden op zondagavond, kreeg weinig weerklank bij politiek Nederland.

Ja, we beseffen met zijn allen dat Duitsland belangrijk is en we kijken wat jaloers naar de economische successen. Maar ons inspannen om het land te leren kennen doen we niet echt.

Deze krant probeert zowel op de buitenlandpagina’s als in het katern Economie en Cultuur systematisch naar het politieke, economische en culturele Duitsland te kijken. De verkiezingen van 22 september zijn een uitstekende gelegenheid om de politieke temperatuur in het land te meten, iets wat we de afgelopen weken op de nieuwspagina’s van deze krant deden en de volgende dagen natuurlijk zullen blijven doen. Die verkiezingen zullen bepalen of de machtigste vrouw van Europa in Berlijn en Brussel al dan niet de lakens blijft uitdelen.

Maar Duitsland is meer dan Merkel en politiek. In deze speciale bijlage richten we daarom graag de blik op de Duitsers zelf. Van Berlijn tot Beieren. En van Arschloch tot Zwischenlager.