Behekst in het museum

Een heel oud Egyptisch beeldje in Engeland draait elke dag een stukje linksom. Hoe kan dat?

Het beeldje van Neb-Senu (links) draait langzaam om tot hij naar de muur kijkt. Beeld Campbell Price

In een museum in Engeland is iets griezeligs gebeurd. Het Museum van Manchester heeft beeldjes uit het oude Egypte. En een van die beeldjes beweegt. Helemaal uit zichzelf.

Het beeld is een zwart stenen mannetje. Hij is bijna vierduizend jaar oud. Het beeld lag ooit in het graf van meneer Neb-Senu. Toen hij doodging, kreeg hij een beeldje van zichzelf mee in zijn graf. De bedoeling was dat de goden zo blij waren met het cadeau, dat Neb-Senu naar het dodenrijk mocht.

Dit voorjaar ontstond het mysterie. Campbell Price van het museum liep ’s ochtends de zaal over Egypte in. Toen zag hij dat Neb-Senu niet meer vooruit keek, maar dat hij een beetje linksom gedraaid was.

Raar. De vitrine zat op slot, niemand kon eraan komen. Campbell, die veel van Egypte weet, zette het beeldje weer recht. Maar de volgende ochtend was het precies hetzelfde. En als je Neb-Senu niet elke ochtend terugzette, draaide hij in een paar dagen zelfs helemaal achterstevoren. Dan keek-ie naar de muur.

Het museum vond het een spannend verhaal. Ze fluisterden rond dat het misschien iets met het dodenrijk te maken had... Alsof het beeldje behekst was. Niemand kon het uitleggen. Maar toen kreeg Dr. Zeepaard post van wiskundeprofessor Ko van der Weele. Hij weet een oplossing! „Ik was toevallig voor mijn werk in Manchester toen Neb-Senu daar in de krant stond”, vertelt Ko. „Toen ging ik meteen kijken.”

Hij hoorde ook van het museum dat Neb-Senu sinds dit voorjaar op een andere plank stond. Aha! „Die plank is vast niet zo stevig als de vorige. Overdag, als er mensen rondlopen, gaat het beeldje trillen.”

Maar waarom gaat het beeldje daarvan draaien? Ko denkt dat het aan de onderkant ligt. Die is rond en aan één kant scheef. Je moet goed kijken om het te zien. Kijk, legt Ko uit. Ronde dingen wiebelen. En ronde, scheve dingen wiebelen met elke wiebel een beetje schever.

Er is een speeltje dat precies zo werkt. Het ‘Keltische waggelschuitje’. Dat is een scheef bootje. Als je op één kant van het schuitje duwt, gaat het eerst even wipwappen. Dat verwacht je. Maar daarna gaat het draaien, en altijd dezelfde kant op! En zo gebeurt het met Neb-Senu ook. Of zou het toch toverij zijn?

Hester van Santen