Waarom liefdesverdriet fysiek pijn kan doen - en niet alleen bij mensen

Wie aan liefdesverdriet lijdt, gaat gebukt onder een ‘gebroken hart’. Dat voelt als een ‘klap in het gezicht’. En het laat niet zelden een emotioneel ‘litteken’ achter. Allemaal fysieke vormen van pijn toegepast op emotioneel leed. Toeval? Nee. Asap Science legt het in twee minuten uit.

Foto screenshot YouTube / ASAP science

Wie aan liefdesverdriet lijdt, gaat gebukt onder een ‘gebroken hart’. Dat voelt als een ‘klap in het gezicht’. En het laat niet zelden een emotioneel ‘litteken’ achter. Allemaal fysieke vormen van pijn toegepast op emotioneel leed. Toeval? Nee. Asap Science legt het in twee minuten uit.

Voor wie geen zin heeft het filmpje te bekijken. Fysiek leed en emotionele pijn veroorzaken een reactie in hetzelfde deel van ons brein. Verdriet kan dus inderdaad pijn doen. Dat heeft een evolutionaire reden. Verlaten worden en eenzaamheid zijn namelijk niet bevorderlijk voor het overleven van de menselijke soort. Als wij in groepen leven hebben we meer kans om ouder te worden en nageslacht te produceren. Het samen-staan-we-sterker-idee.

En pijn is bedoeld om ons te waarschuwen voor gevaar. Dat geldt net zozeer voor fysiek gevaar als voor emotioneel gevaar. Dus is het vrij logisch dat ook verdriet en eenzaamheid pijn kunnen doen. Het stimuleert ons om te proberen de pijn te voorkomen en daardoor de (evolutionair gezien) juiste keuzes te maken.

Niet alleen bij mensen kan verdriet overigens pijn doen. Ook bij primaten is een vergelijkbaar effect in de hersenen gemeten als gevolg van buitensluiting of het verlies van een geliefde.