Paarden van God die niets te verliezen hebben

In 2003 werd Marokko opgeschrikt door een groep jonge zelfmoordterroristen die zichzelf opbliezen bij joodse en buitenlandse doelen in Casablanca. Ze kwamen uit de sloppenwijk Sidi Moumen.

Zoals vele landgenoten veroordeelde regisseur Nabil Ayouch de aanslag; hij maakte er een documentaire over, Pour ne pas oublier. Daarna ging het knagen: hij wilde de motieven van de martelaars begrijpen. Dus maakte hij Les chevaux de Dieu, die op indrukwekkende wijze empathie kweekt voor twee broertjes die door armoede, sociale uitsluiting en gebrek aan toekomstperspectief geleidelijk radicaliseren na 9/11. Een schijnbaar begripvolle imam met vochtige ogen geeft het laatste zetje.

De film begint in 1994, met lefgozertjes die nog vrolijk voetballen of de gangster uithangen, en eindigt in 2003 als de ‘paarden van God’ niets meer te verliezen hebben. Tegen die tijd is alle kleur uit de film gezogen.

André Waardenburg