Het contrast tussen ons is heel erg groot

„Als jong meisje in Syrië wilde ik politieke wetenschappen studeren, om die studie te volgen, was een lidmaatschap van de Ba’ath partij verplicht, maar dat wilde mijn moeder niet. Toen we dertien jaar geleden naar Nederland vluchtten, kon ik mijn droom waarmaken. Iedereen verwachtte dat ik me zou aansluiten bij de allochtoonvriendelijke PvdA, maar als geboren liberaal koos ik voor de VVD. Op tv zag ik Frits Bolkestein, ik was onder de indruk. Hem wilde ik als leermeester.

„Tijdens een lezing zag ik Bolkestein op de eerste rij zitten en toen ik hem in de pauze een vraag stelde over de multiculturele samenleving nodigde hij me uit daar eens over door te praten op zijn kantoor. Normaal gesproken ben ik communicatief vrij sterk, maar daar op zijn kantoor met mijn idool tegenover me kwam ik niet meer uit mijn woorden en vergat ik zelfs mijn oorspronkelijke vraag. Toch hielden we contact: ik stuurde hem interessante artikelen over het Midden-Oosten die ik voor hem vertaalde en een tijdje later vroeg hij me zijn student-assistent te worden.

„Dankzij Bolkestein ging ik intellectueel met grote stappen vooruit. Hij leerde me feiten onder ogen te zien zonder politiek correcte bril en nooit zomaar mee te gaan met de mening van de kudde. Dat doe je door continu te blijven denken, beschouwen en lezen. Hij zoekt graag tegenstanders op om mee te discussiëren en ook ik bevind me graag tussen mensen die heel anders denken dan ik. Praktisch leerde hij mij bovendien mijn Nederlands te perfectioneren; hij corrigeerde mijn teksten tot op de komma.

„Ik ben nu niet meer zijn student-assistent, maar mijn leermeester is hij nog steeds. Eens in de drie weken lunchen we. Het contrast tussen ons is groot: hij oud, ik jong; hij man, ik vrouw; hij autochtoon, ik allochtoon en hij ongelovig, ik gelovig. Dat levert interessante discussies op.”