Ex-schermer is tacticus

De schermkampioen van 1976 gaat het IOC leiden. Advocaat, lobbyist, tacticus, zakenman.

De nieuwe grote man van het IOC heeft een Napoleontisch postuur. Maar onderschat de kleine Thomas Bach niet. De eerste Duitse IOC-voorzitter is een erudiete, invloedrijke, krachtdadige bestuurder.

Bach moet het van de inhoud hebben, niet van zijn flair. De 59-jarige advocaat mist het charisma voor natuurlijk leiderschap. Gewoontegetrouw bewoog hij zich in Buenos Aires wat houterig tussen de IOC-leden. Voorheen viel dat niet op, omdat hij was versmolten met de entourage. Maar in de stad van de tango moest Bach plotseling dansen. Als kandidaat-voorzitter deed hij zijn best zo joyeus mogelijk over te komen. Hij glimlachte voortdurend, schudde talloze handen, omhelsde velen en beukte op vrijwel elke schouder.

Nu hij is bevrijd van zijn tegennatuurlijke verplichtingen kan Bach aan het werk. De komende acht jaar moet hij het IOC door moeilijke tijden loodsen. Kan en wil hij de toenemende macht uit Rusland en de Golfstaten beteugelen. Dat wordt koorddansen, want Bach heeft zijn uitverkiezing mede aan steun uit die regio’s te danken.

Hoofdpijndossiers voor Bach worden doping en matchfixing. En de twee eerstvolgende Spelen kosten hem ook de nodige hoofdbrekens. In Sotsji, over vijf maanden, heeft het IOC te maken met weerbarstige Russen, die slordig zijn bij de bouwwerkzaamheden, maar vooral de westerse wereld tarten met een aan de kaartverkoop gekoppelde persoonspas en een antihomowet. En voor ‘Rio 2016’ liggen de Brazilianen ver achter op schema, wat hen in Buenos Aires op kritiek kwam te staan. De boodschap was helder: aan het werk, en snel.

Bach is niet een man die problemen uit de weg gaat. Als voormalige schermer, die in 1976 bij de Spelen teamgoud won, heeft hij geleerd defensies te breken. Die ervaring als sporter, gevoegd bij zijn scherpe geest lijken hem tot een geschikte voorzitter te maken.

Hij kan ook goed lobbyen, zoals hij als voorzitter van het Duitse olympisch comité heeft aangetoond. Bach onderhoudt in eigen land goede contacten op overheidsniveau en is close met bondskanselier Angela Merkel.

Bach heeft zijn verkiezing met Duitse nauwgezetheid voorbereid. Twaalf jaar terug overwoog hij, met onder anderen Jacques Rogge, de strijd om het voorzitterschap aan te gaan. Een kansberekening leerde hem destijds dat hij vanwege zijn leeftijd niet in beeld zou komen. Bach besloot de periode ondere Rogge te gebruiken om vlieguren te maken en te wachten tot Rogges vertrek. Hij vertoefde als lid van het uitvoerend comité en vicevoorzitter in het centrum van de macht en profileerde zich steeds nadrukkelijk als de nieuwe leider.

Typisch Bach, die systematisch aanpak. Zo is de zoon van een textielwinkelier uit provinciestad Tauberbischofsheim altijd te werk gegaan; als student in Würzburg, als schermer, als advocaat, als lobbyist, als zakenman en als sportbestuurder. En hij is mentaal weerbaar, wat is ontwikkeld door de vroege dood van zijn vader. Bach was toen veertien jaar.

De nieuwe IOC-voorzitter is zowel een provinciaal als een man van de wereld. Die combinatie maakt Bach voor een breed publiek aanvaardbaar. Hij gaat nu verhuizen naar Lausanne, waar het IOC is gevestigd, maar heeft tot zijn verkiezing nabij Tauberbischofsheim gewoond.

Het wordt Bach niet nagedragen dat München de kandidatuur voor de Winterspelen van 2018 misliep. Hij was voorzitter van het Duitse kandidaatscomité – München verloor van het Zuid-Koreaanse Pyeongchang. Voor olympische begrippen een gevoelige nederlaag, zeker gezien zijn ambities voor het voorzitterschap. Maar toen het er gisteren op aankwam, kreeg Bach de steun van 49 IOC-leden, net genoeg voor de vereiste meerderheid van 47 stemmen. Daarom zit die kleine man eindelijk op de hoogste sporttroon.