Welke titel haalde ten onrechte niet de shortlist van de Man Booker Prize?

De shortlist van de Man Booker Prize (vanmiddag bekendgemaakt) roept altijd veel verzet op. Welke titels haalden de afgelopen jaren ten onrechte die shortlist niet? Een overzicht.

2012

1. John Banville: Ancient Light
2. Ian McEwan: Sweet Tooth
3. Martin Amis: Lionel Asbo

Rob van Essen:

“Het is duidelijk dat we te maken hebben met een onevenwichtige shortlist; een absurd onevenwichtige shortlist, misschien wel. Goed, de romans die John Banville en Martin Amis dit jaar afleverden hoorden niet bij hun beste werk, toch zijn respectievelijk Ancient Light en Lionel Asbo stukken beter en interessanter dan de meeste romans op deze shortlist. Aan de andere kant, je begrijpt het dilemma van de jury: het zou ook iets vreemds hebben om dan een mindere Amis of Banville te bekronen. Want zo werkt het met grote namen: ze worden niet met andere schrijvers vergeleken, maar met zichzelf. Dat maakt het ontbreken op de shortlist van Sweet Tooth van Ian McEwan overigens wel onverklaarbaar, want ook al is dat een luchtige roman, hij hoort bij McEwans beste.”

2011

4. Sebastian Barry: On Canaan’s Side
5. Philip Hensher: King of the Badgers
6. Alan Hollinghurst: The Stranger’s Child

Rob van Essen:

“Literaire jury’s kunnen nooit iedereen tevreden stellen, maar toen de jury van de Man Booker Prize begin september de shortlist bekendmaakte, laaide de kritiek wel erg hoog op. ‘Booker Prize Crisis’, kopte een Britse krant zelfs. Waarom waren uitstekende romans als On Canaan’s Side van Sebastian Barry en King of the Badgers van Philip Hensher gepasseerd, om nog maar te zwijgen van The Stranger’s Child van Alan Hollinghurst?Juryvoorzitter Stella Rimington voerde ter verdediging aan dat de jury zich niet op de literaire insiders wilde richten, maar op de average intelligent reader. Een raadselachtige reactie. Waarom zou je die lezer van gemiddelde intelligentie (geen idee wie het is, maar ik zou graag naast hem wonen; hij maakt vast weinig lawaai) de beste boeken onthouden?”

2010

7. David Mitchell: The Thousand Autumns of Jacob de Zoet

Rob van Essen:

“Geen shortlist zonder gedoe; ook bij de Booker Prize van dit jaar ging dat weer op. Uiteraard was er de gebruikelijke opwinding over ontbrekende titels (waar waren de romans van David Mitchell, Christos Tsiolkas en Helen Dunmore?), maar deze keer viel er nog een ander protest te horen: in The Daily Telegraph maakten de schrijvers Philip Pullman en Philip Hensher bezwaar tegen het feit dat drie van de zes genomineerde boeken waren geschreven in de tegenwoordige tijd. Dat klinkt potsierlijk, maar volgens Pullman en Hensher is er sprake van een trend, en houdt de opmars van de tegenwoordige tijd een verarming in. Zoveel tijden om uit te kiezen, met stuk voor stuk hun eigen mogelijkheden; waarom zou je je tot één daarvan beperken? Het idee dat de tegenwoordige tijd proza dynamischer maakt, wijzen Pullman en Henscher af: dynamiek hangt af van andere dingen dan de gekozen tijd. Ze zouden een punt hebben als de genomineerde auteurs de tegenwoordige tijd alle drie op dezelfde manier hadden gebruikt. Maar dat is niet zo. Gelukkig is er ook een zinniger invalshoek te vinden: de strijd om de Booker Prize 2010 kan worden gezien als een gevecht tussen helden en antihelden. En om de uitslag maar vast te verklappen: de helden winnen.”

Volgens juryvoorzitter Robert Macfarlane is de longlist van de Man Booker Prize 2013 de meest gevarieerde longlist in de geschiedenis van de prijs. Er staan auteurs op uit Groot-Brittannië en Ierland, maar ook uit Zimbabwe, Nieuw-Zeeland, Canada, Australië, en Maleisië. „De lijst is prachtig gevarieerd wat betreft geografische spreiding, vorm, lengte en onderwerpskeuze”, zei hij.

De genomineerden zijn: Five Star Billionaire door Tash Aw, We Need New Names door NoViolet Bulawayo, The Luminaries door Eleanor Catton, Harvest door Jim Crace, The Marrying of Chain Kaufman door Eve Harris, The Kills door Richard House, The Lowland door Jhumpa Lahiri, Unexploded door Alison MacLeod, TransAtlantic door Colum McCann, Almost English door Charlotte Mendelson, A Tale for the Time Being door Ruth Ozeki, The Spinning Heart door Donal Ryan en The Testament of Mary door Colm Tóibin.

Crace en Tóibin zijn al eerder genomineerd geweest. Vandaag zal de jury de shortlist (zes titels) bekendmaken. Op 15 oktober wordt bekendgemaakt wie de prijs van 50.000 pond (ruim 58.000 euro) wint. Vorig jaar won Hilary Mantel (tweede maal) voor haar boek Bring Up the Bodies.