BRIEVEN

Jagen

Kijk naar Oostenrijk voor beheer van de wildstand

Zo nu en dan laait de discussie over de jacht weer op. Maarten Huygen legt de vinger op de zere plek (NRC, 2 sept.). Principes als ‘terug naar de natuur’ zijn een luxe die wij ons in ons gecultiveerde land niet meer kunnen veroorloven. Welke dierenvriend ziet graag uitgehongerde herten in de winter? En wie heeft er vreugde bij het aanschouwen van vossen of wolven die een hertenjong doden?We lopen hopeloos achter als het om een thema zoals de jacht gaat. De discussie hierover wordt dan ook sterk vertroebeld door ideeën over elitaire trofeeënjachten.

Nederland doet er goed eens een kijkje over de grens te nemen. In Oostenrijk wordt de wildstand beheerd in goed overleg tussen de landeigenaren, jagersverenigingen, toeristenverbanden en de overheid, passend bij de natuurlijke omgeving waarin wij leven.

Elisabeth Thole

Bankierseed

Man waarborgt de eed

Bij mijn beëdiging als reserveofficier hield mijn regimentscommandant ons vrij naar (de Griekse tragediedichter) Aeschylus voor: de man is de waarborg van de eed, niet andersom.

Briefschrijver Hans Ludo van Mierlo dicht teveel magische krachten toe aan de bankierseed (NRC, 2 september): die is en doet niets als de persoon die hem aflegt niets is en doet.

W.J. Angenent

Speech Rutte

Zelfredzaamheid voorop, zo is dat bij de liberalen

Geen moment liet Rutte tijdens zijn speech zien dat hij de zorgen van de gewone Nederlanders begrijpt, schrijven Lars Duursma en Victor Vlam (NRC, 4 sept.).Zij en vele anderen hadden dat kennelijk wel verwacht. Mijns inzien ten onrechte.

Begrip voor anderen is namelijk geen onderdeel van de wereldbeschouwing die liberalen aanhangen.

De basis van hun maatschappijvisie is individualisme en concurrentie, kortweg individuele wedijver.

Daarin past wel het streven naar begrip ván anderen, namelijk als mededingers of eventueel als vijanden, maar niet vóór anderen als behoeftigen.

Het leidende beginsel van het (economisch) liberalisme is de zelfredzaamheid. De overheid mag in deze visie burgers alleen bijspringen als hun zelfredzaamheid tekortschiet. En zij doet dat dan niet uit sociale bewogenheid, uit medeleven, uit begrip voor andermans noden, maar omdat de rampspoed van de niet-redzamen de welvaart van de wel-redzamen kan aantasten; dus om pragmatische, opportunistische redenen.

Rutte heeft zich dan ook voor alles ten doel gesteld de zelfredzaamheid van de Nederlanders te versterken. We moeten volgens hem niet vragend naar de regering kijken, maar zelf werkend ons uiterste best doen.

Heel goed natuurlijk, maar wel eenzijdig en ontoereikend.

Lau Kanen