Waren al die etentjes nou écht nodig?

Het Vlissingse college van B en W ligt onder vuur om declaraties en alcoholgebruik.

Moet er nu iemand opstappen?

Dat de burgemeester van Vlissingen heeft gesjoemeld, zoals deze week werd bericht, staat niet vast. „Werkt u bij de krant die dat schreef? Dat kon zorgvuldiger”, zegt burgemeester René Roep als hij bij het gemeentehuis de verslaggever tegen het lijf loopt. Verder geen commentaar.

Vanavond spreekt de gemeenteraad over wat de bonnetjesaffaire is gaan heten. Sommige raadsleden verwachten dat CDA’er Roep de eer aan zichzelf houdt en vertrekt. In dat geval riskeert hij een motie van wantrouwen. „De manier waarop de burgemeester heeft gehandeld, maakt het onmogelijk hem te handhaven”, zegt Rens Reijnierse, PvdA-raadslid.

De kwestie werd eerder onderzocht door Deloitte en onlangs door een raadscommissie. Maandag verscheen het rapport. Daaruit rijst een beeld op van bestuurders die graag declaraties indienen, en deze liefst achterwege laten door al etend buitenshuis gebruik te maken van een gemeentelijke creditcard, of in cafés en restaurants eenvoudigweg een visitekaartje achter te laten. „Schimmig.”

„Als een wethouder 600 euro declareert voor etentjes met een grondexploitant en die gaat vervolgens geen huizen bouwen, dan is de vraag of dat eten in het belang van de gemeente is geweest”, zegt Coen van Dalen van de ChristenUnie en voorzitter van de onderzoekscommissie. Bovendien werd er stevig ingenomen. „Onverstandig.”

Toch valt Roep zelf niet zo veel te verwijten, zegt Van Dalen. De burgemeester heeft vier maanden pensionkosten gekregen terwijl hij al in Vlissingen woonde. Maar ja. Van Dalen: „Zijn ambtenaren zeiden dat hij er recht op had. Bovendien heeft hij in de maanden na zijn aanstelling geen duur appartement gehuurd aan de boulevard, omdat hij liever onder de mensen woonde. Dat valt te prijzen.”

Wel heeft Roep barkrukken voor zijn nieuwe woning gedeclareerd. Dat is tegen de richtlijnen. Maar ja. „Dat was onhandig”, zegt Van Dalen. „De burgemeester had recht op tienduizend euro en als hij de factuur van negenduizend euro voor het leggen van een vloer had ingeleverd, was er niets aan de hand geweest. Hij heeft de verkeerde bonnetjes ingeleverd.”

Wat Roep wel zwaar wordt aangerekend, is dat toen over het declareergedrag van wethouder Damen vragen rezen, hij het inhoudelijke oordeel over declaraties weghaalde bij de gemeentesecretaris. Hij beoordeelde ze voortaan zelf en liet ze tekenen door Damen. Hij lichtte de raad niet in.

Wat Roep evenmin in dank is afgenomen, is dat hij verklaarde dat zijn secretaresses namens hem onjuiste declaraties hadden ingediend, en ook dat hij had gehandeld volgens verkeerde instructies van de afdeling personeelszaken. Maar dat had hij niet zo bedoeld, zei hij.

Daarnaast wordt hem „autoritair” optreden verweten. „Ik heb een paar keer met hem vergaderd en er waren heel wat mensen die er op die wijze geen zin meer in hadden. Dit is een havenstad met harde werkers, met dat soort gedrag moet je hier niet aankomen”, zegt Frans Meijer, eigenaar van café De Concurrent aan het Bellamypark. „Zo kun je misschien opereren in een dorp maar niet in een gemeente als Vlissingen die zo veel grotestadsproblemen heeft”, zegt Van Dalen.