Gratis af te halen: alle dromen voor uw koning

Vanaf vandaag kan iedere Nederlander het boek Mijn droom voor ons land afhalen.

Ruim 6.500 dromers stuurden een inzending in.

„Noem me maar een dromer, maar ik ben niet de enige,” zong John Lennon. En ook Martin Luther King had een droom van een betere wereld. In het boek Mijn droom voor ons land, inspiratie voor de Koning doen driehonderd dromers een voorstel aan koning Willem-Alxander om het koninkrijk nog mooier, rijker en gelukkiger te maken.

De koning neemt het boek zelf vandaag in ontvangst, op Paleis Het Loo te Apeldoorn. Alle Nederlanders krijgen een waardebon in de bus waarmee ze hun eigen droomboek gratis kunnen ophalen bij de boekhandel.

‘Dromen voor de koning’ is bedacht door het Nationaal Comité Inhuldiging; de regeringsinstantie die ook verantwoordelijk was voor het beruchte Koningslied en de Koningsspelen voor kinderen. Comitélid Andrée van Es, die het project leidt: „Wij zijn niet zo van de theemokken en de theelepeltjes, wij wilden een inhoudelijk aandenken.”

De oplage is één miljoen exemplaren, maar het comité houdt rekening met een stijging naar 2,5 miljoen boeken. Het Droomboek wordt betaald door de Postcodeloterij. Het hele project heeft 5 miljoen euro gekost, wat bij herdruk kan oplopen tot zes miljoen euro. Tot verdriet van de vakbond CNV Media wordt dit nationale geschenk gedrukt in Duitsland bij Arvato Mohn in Gütersloh. Die was goedkoop en klimaatneutraal.

Het boek begon in de lente als website, waarop een ieder zijn droom kon posten. Ruim 6.500 dromers voelden zich geroepen, driehonderd werden uitverkoren voor het boek, geselecteerd door een jury van zestien bekende Nederlanders.

Een van de inzenders is Marijke Stor. Zij wenste dat „onze nieuwe koning gebruik maakt van zijn intieme contacten met het Engelse koningshuis en regelt dat ieder Nederlands huishouden een Welsh Corgi hond krijgt (u weet wel, zo’n grappig hondje met van die ontzettend schattige korte pootjes).” De meeste dromers blijken keurige idealisten, veel vrijwilligers, die zelf al in stilte veel goeds doen. Zij dromen van glimlachen en verdraagzaamheid. Dromer Yvonne Han wenst zich „een prachtig land waar je met opgeheven hoofd kunt lopen zonder op hondenpoep te trappen, of te vrezen dat je tas wordt opengescheurd door dieven.”

In harmonie samenleven met verschillende etniciteiten is ook een terugkerend onderwerp. Dromer Lizanne van der Wee uit Hendrik-Ido-Ambacht wil bijvoorbeeld een Culturendag instellen, waarop de verschillende culturen elkaar beter leren kennen. Zij voelt zich „als blond meisje van 21” namelijk vaak onbegrepen. Ze is zich, juist door haar uiterlijk „heel erg bewust van alle buitenlanders om mij heen die mij en mijn prachtige zusjes niet accepteren omdat ze mijn cultuur niet kennen, ik hockey en ik studeer HBO. Al de aspecten van mijn levensstijl kunnen zij niet begrijpen.”

Verschillende dromers bleven dicht bij zichzelf. Eén inzender die liever onbekend wil blijven, toont de koning een selfie van zijn psoriasis. Martijn Kole schrijft: „De bus passeert het psychiatrisch ziekenhuis en ik denk terug aan de tijd dat mijn wereld bestond uit het roken van sigaretten en slapen.” Of Kevin Eskak Janssen, die er nog middenin zit: „Ik hoop dat ik op een dag weer mijn dochtertje in het echt zal mogen zien.” En Marjolein Weideman: „Mijn droom is dat mijn dochter Jaelynn naar me toe komt lopen. Dat ze me vasthoudt, een knuffel geeft, niet meer zo vaak in het ziekenhuis ligt met ademhalingsproblemen.”

Veel inzenders hebben hun droom gegoten in poëzie of verfraaid met een eigen tekening, waardoor het project de geur van volksvlijt draagt. Verwacht comitélid Andrée van Es dat het met evenveel hoon overladen zal worden als het Koningslied? „Och, dat lied is inderdaad niet helemaal goed gevallen bij iedereen, maar dit is heel iets anders. Misschien dat sommige mensen er badinerend over zullen doen. Maar velen zullen ook de ontroerende kant ervan zien.”