Muziek van Mozart in doodstille Exagon

De Fransen hebben hun hoop gevestigd op de jonge Thibaut Pinot. Misschien dat hij voor hen de Tour eens wint. Inderdaad heeft hij potente klimmersbeentjes. Vorig jaar won hij een kloeke rit, en eindigde hij als tiende het algemeen klassement. Maar, zo bleek toen al, een ster in de afdaling is hij niet. Thibaut Pinot sterft van angst als het hard gaat.

Dit jaar moest hij in de eerste Pyreneeënetappe al met de billen bloot. Bijna obsceen slingerde de Franse regie het gestuntel van Pinot de wereld in. Wat had ik te doen met de jongen. Overschrijd je tussen de favorieten probleemloos de top van de Port de Pailhères, worden je angsten pijnlijk secuur gedocumenteerd vanaf een motor waarvan de remschijven heet lopen. Wie de beelden zag snakte zelf naar stevige medicatie.

De angst moet hem toen als een spook om de nek zijn gesprongen. Op de klim naar de finish in Ax-3-Domaines verloor hij nog meer tijd; hij was totaal verlamd.

Ik lees nu in L’Equipe dat Thibaut in therapie gaat, al is dat een groot woord. Zijn angst komt niet voort uit een gebrek aan stuurmanskunst, het is puur de angst voor snelheid. Op de passagiersstoel van een auto heeft hij het al benauwd. Binnenkort wordt Pinot gecontroleerd geconfronteerd met snelheid. Het idee is afkomstig van Max Mamers, een voormalig autopiloot. Mamers zet hem op het circuit van Magny-Cours achter het stuur van een Exagon racewagen.

Ik moest even het internet op om uit te zoeken wat voor karretjes dat zijn. Welnu, het zijn monsters met watergekoelde elektromotoren waarvan het acceleratievermogen en de topsnelheid verontrustend genoeg zijn om Thibaut te kunnen helpen. Het is dus ook nog een ecologisch verantwoorde therapie.

Ik hoop echt dat dit gaat werken. Gianni Bugno is van mijn generatie. Tijdens afdalingen raakte hij zo bevangen door angst dat hij letterlijk moest kotsen. Bugno ging in therapie bij de Milanese dokter Bertele die eerder operazangers en -zangeressen van hun podiumstress had genezen. Bugno kreeg van Bertele de opdracht afdalingen te oefenen met een cassettebandje in de walkman waarop specifieke composities van Mozart waren opgenomen. Het proces duurde maanden; er werd gevarieerd met verschillende geluidssterktes en afspeelsnelheden.

En zie, niet alleen wakkerde de therapie Bugno’s belangstelling aan voor klassieke muziek (de negende van Beethoven met daarin het verlossende Alle Menschen werden Brüder werd zijn absolute favoriet), in 1990 won hij Milaan-San remo door in de afdaling van de Poggio met doodsverachting een minieme voorsprong te verdedigen.

Thibaut Pinot rijdt momenteel in de Vuelta. Zijn klimwerk is uitstekend, hij daalt niet eens zo beroerd. Kennelijk brengt alleen al het vooruitzicht van de groene therapie verlichting. Als ik hem was zou ik ook naar Mozart luisteren in de doodstille Exagon.

Peter Winnen is oud-wielrenner en NRC-columnist.