Kerels bespreken zaken in onderling vertrouwen

Ze vinden de befaamde Rotaryclub een „oudelullenclub”. „De Ronde Tafel is een club voor kerels tot hun veertigste”, vertelt gastheer Derek van der Vorst, directeur van een softwarebedrijf in Amersfoort. Er zijn volgens hem al genoeg clubs voor ondernemers die in hetzelfde hoekje scharrelen naar visitekaartjes. „Dit is geen klassiek zakelijk netwerkclubje”, zegt de 38-jarige Van der Vorst. „Persoonlijke zaken die je niet zo snel met je vrienden deelt, kun je wel met de tafel delen. Onderling vertrouwen is heel belangrijk.”

Tafelavonden worden doorgaans tweemaal per maand gehouden, afwisselend bij een van de leden thuis. „Huiskamerbijeenkomsten” worden ze genoemd. Aan de massieve houten tafel in de huiskamer van Van der Vorst in Baarn zitten deze avond elf van de achttien leden – onder wie een makelaar, kandidaat-notaris, ondernemer van een supermarktorganisatie en een brandweerman. Eenvoudig is het niet om lid te worden. Je moet man zijn, jonger dan 40 en in de buurt wonen of werken. De meeste leden zitten in dezelfde levensfase waarin carrière en gezin een prominente plaats innemen.

Alleen (oud-)leden kunnen iemand aanbevelen. Wanneer de tafel de ‘kandidaat’ heeft opgenomen in de groep, kan hij niet meer weggestuurd worden. Ibrahim Sint Jago (33) is sinds twee jaar lid. Hij vond het een „voorrecht en een hele eer” toen een ploegmakker uit zijn hockeyteam hem vroeg toe te treden tot de tafel. „Mijn vader zei dat ik niet mocht twijfelen.”

De Nederlandsche Tafelronde – de overkoepelende organisatie – telt 197 tafels in verschillende steden en dorpen in Nederland. Naast vriendschap is „persoonlijke ontplooiing” en het leveren van een gezamenlijke bijdrage aan de gemeenschap minstens zo belangrijk. Ze dragen het niet, maar het insigne van de Nederlandsche Tafelronde werd ontleend aan het symbool van de Tafelronde van de legendarische Koning Arthur – met in het midden de Tudor-roos. Ridders zijn het niet, verenigd zijn ze des te meer. Elk jaar gaat de tafel volgens traditie op stap met de bewoners van een zorginstelling. Tussen de borrels door wordt overlegd en gediscussieerd over de invulling van activiteiten. Een bedrijfsbezoek, een weekendje weg met alleen de vaders en hun kind(eren).

Plots een onderbreking. Leonardo van den Berg (37) gaat de tafel verlaten. Voorgoed. Leonardo gaat de expansiestrategie van een zeiljachtenbedrijf bepalen en verhuist naar Londen. „Jammer, maar gefeliciteerd”, klinkt het. De tafelaars klinken instemmend. Een champagnekurk knalt. „En dan nu een bootje voor de club?”