Gezelligheid boven zakelijkheid bij ‘ondernemende vrouwen’

Kaartjesstrooiwerk. Koude acquisitie. Ongevraagde verkooppraat. Dáár komt netwerken vaak op neer, vindt Marloes Hoefnagels, organisator van het netwerkdiner vanavond. „Vreselijk”, vindt ze dat. Maar, voegt ze toe, netwerken is wél nodig – de 33-jarige Hoefnagels heeft sinds anderhalf jaar een eigen evenementenbureau.

Met zeven andere vrouwen zit ze op een terras in Rotterdam-Noord. Gerieflijk aan de witte wijn. Het mag ogen als een vriendinnenclub, dat ís het niet. Maar harde, zakelijke doelen hebben de vrouwen ook niet. Ze komen voor andere dingen. „Inspirerende gesprekken”, „creatieve ideeën” of „nieuwe mensen” – want zo kan netwerken óók, vinden ze.

Het is de tweede Rotterdamse bijeenkomst van het landelijke netwerk Bites & Business, dat op twintig locaties netwerkavonden organiseert voor vrouwen. Zelfstandig of in loondienst, dat maakt niet uit. Beroepsgroep ook niet. Vrouw zijn is eigenlijk de enige voorwaarde.

Want een clubje vrouwen heeft elkaar genoeg te vertellen „voor een avondvullend programma”, is de overtuiging van Hoefnagels. Een programma is er dus niet vanavond: geen sprekers of thema. „En anders heb je altijd nog je eten om op te focussen”, zegt ze praktisch. „Eten vindt iedereen fijn.”

En van dat fijns zijn er drie gangen vanavond. De dames, gemiddeld tussen de dertig en vijftig jaar, hebben de keus. Mosterdsoep of paprikasoep vooraf. En drie hoofdgerechten: vegetarische risotto, makreel of saté. Van kippendij, voegt de ober desgevraagd toe. „Véél vetter dan kipfilet”, vertrouwt één van de deelneemsters haar disgenoten toe.

Voor sommigen is deze avond de eerste keer professioneel gezellig doen. Anderen zijn al routineuze netwerkers. De 29-jarige Sanne Rotten loopt wel vier bijeenkomsten per week af. En niet voor de ontspanning – ze werkt voor een stichting en moet zoveel mogelijk bedrijven aan zich binden. „Het is gewoon werk”, vindt ze. Al maakt de combinatie met eten het wel wat informeler, vindt ze. Ze heeft de risotto besteld – geen van de dames wilde nog saté.

Het tafelgesprek deint via scrubproducten en vakantieverhalen net zo makkelijk naar professioneel twittergebruik en eerdere netwerkervaringen. Of werk. Geïnteresseerd horen de deelneemsters elkaar uit – wie doet wat? En hoe bevalt dat dan? Her en der wordt een visitekaartje uitgewisseld. Maar al met al gaat gezelligheid boven zakelijkheid, zo lijkt.

Tussen de gangen door circuleren enveloppen en lege velletjes over tafel. Iedere deelneemster heeft één vraag op een witte envelop geschreven. „Welke persoon in je omgeving inspireert je het meest?”, bijvoorbeeld. Of: „Hoe kwam mijn introductie op jou over?” Aan het eind van de avond krijgt iedereen een dichte envelop vol antwoorden – en hopelijk verrijkende wijsheden – terug.

Een deelneemster die haar envelop vast wil openmaken wordt terechtgewezen: dat mag pas thuis! En eerst staat er nog een dessert op het menu – tiramisu of citroenijs met wodka. Met koffie of thee. Het citroenijs geniet de voorkeur. De jonge ober hoeft maar één tiramisu naar buiten te brengen.