Faust overdondert met minder verheven zaken

De Faust van de Russische regisseur Aleksander Sokoerov is een spannende mix tussen het expressionisme van F.W. Murnau, die het verhaal over de wetenschapper die in ruil voor kennis een pact met de duivel sluit al in 1926 verfilmde, en een Lord of the Rings-achtige eindstrijd tussen goed en kwaad. Sokoerov zelf presenteerde de film als het slotdeel van zijn tetralogie over mannen en macht. Na de portretten van 20ste-eeuwse dictators Hitler (Moloch), Lenin (Taurus) en Hirohito (The Sun) nu dus terug naar de bron van al dat kwaad. Maar Sokoerov geeft er in zijn met een Gouden Leeuw bekroonde film wel een eigen draai aan. Niet kennis an sich (en het faustiaanse visioen van een betere wereld) staat centraal, maar minder verheven zaken: hebzucht en materialisme, geloof (Sokoerov gebruikte naast Goethe ook teksten van Luther) en antisemitisme. Groots, overvol en overdonderend.

Dana Linssen