BRIEF

Havens

De overheid leert niets, dat zien we met Seaports weer

Groningen Seaports versluiert haar financiële positie, aldus NRC van 31 augustus.

Dit havenbedrijf begrijpt de ophef echter niet, wast haar handen in onschuld. Het beeld is ontluisterend: wederom leert de overheid niets van debacles.

Terwijl er telkens dezelfde waarschuwingssignalen zijn voor naderend onheil. De eerste rode vlag is ongebreideld optimisme.

Terugkerend probleem is dat veel bestuurders geen rekening houden met tegenvallers. Dit zagen we ook bij de Betuwelijn, HSL en Maasvlakte 2. In Groningen blijft men positief. Volgens directeur Post gaat de rente zeker stijgen en wordt het geld weer terugverdiend.

De tweede rode vlag is het ontlopen van verantwoordelijkheid. Niemand in Groningen voelt zich aangesproken. Want de procedure is correct gevolgd en de accountant heeft de boeken goedgekeurd. Wat hadden we meer kunnen doen? Deze houding is typerend voor bestuurders die zich verschuilen achter de werkwijze en die weglopen voor het uiteindelijke resultaat dat op tafel ligt.

Daarnaast is een rode vlag het wegmoffelen van onwelgevallige cijfers. Veel bestuurders vertellen een ‘feel good’-verhaal, iedereen moet er een warm gevoel van krijgen. Het havenbedrijf misleidde zo jaren betrokkenen door de financiële positie rooskleuriger voor te stellen. „Want hier in Groningen kunnen we niet te veel negatieve uitstraling gebruiken.”

De vierde, misschien wel de belangrijkste, rode vlag is ontluikend zonnekoningengedrag. Directeur Post, zo zegt hij, is ervan overtuigd dat hij uiteindelijk een standbeeld krijgt voor zijn verdiensten.

Deze ijdelheid zagen we ook bij Amarantis en Vestia. Hier staat een bestuurder aan het roer die zichzelf belangrijker vindt dan de organisatie zelf.

Gérard Brockhoff