Multi-inzetbare grootheid uit de sciencefiction

Frederik Pohl in 2008 (Foto Wikipedia)

Een van de laatste grootheden uit de Golden Age van het sciencefictiongenre, Frederik Pohl, is gisteren overleden. Hij vond pas op latere leeftijd zijn eigen stem.

In zijn boek New Maps of Hell roemde Kingsley Amis de sciencefiction-schrijver Frederik Pohl ooit als de meest consistent kundige schrijver in het genre. Dat was in 1960, ruim voor Pohl zijn tijdloze roman Gateway (1977) zou afleveren. Dat boek – een psychologisch en qua structuur complex verhaal over een door een buitenaardse beschaving verlaten ruimtestation dat door mensen, op goed geluk, weer operationeel wordt gemaakt – won alle belangrijke genreprijzen, waaronder de Hugo, Nebula en John W. Campbell Awards.

Gisternacht maakte de familie bekend dat Pohl, na een carrière van vijfenzeventig jaar, is overleden. Hij werd 93 en was een van de laatste nog levende grootheden uit de zogeheten golden age van het genre. Pohl zal niet alleen herinnerd worden als schrijver. Hij was multi-inzetbaar in de sciencefiction-wereld, en was op gegeven moment ook literair agent van collega’s en hoofdredacteur van de tijdschriften Galaxy en If. Daarnaast was hij een onvermoeibare promotor van het genre.

Als tiener werd Pohl actief in de nog jonge subcultuur van sciencefiction-fans. Hij publiceerde zijn eerste werk, een gedicht, in 1937, culminerend in een samenwerking met de jong overleden Cyril Kornbluth, met wie Pohl de klassieke reclamesatire The Space Merchants (1953) schreef.

Pas op latere leeftijd vond hij zijn eigen stem, en leverde hij zijn beste werk af, waaronder de autobiografie The Way The Future Was (1978), dat vooral een uitstekende geschiedenis van de subcultuur en het genre was. Zijn laatste roman verscheen in 2008.

Tot vlak voor zijn dood hield de altijd vitale, en sociaal geëngageerde Pohl nog een blog bij: thewaythefutureblogs.com. Zijn familie belooft ook de komende tijd nog geregeld namens Pohl te posten, aangezien ‘Fred een dik archief achterliet met dingen die hij nog te zeggen had.’