‘In GTST zitten ze continu in een rolstoel’

Presentatrice Lucille Werner viert vrijdag de 5.000ste aflevering van het woordspel Lingo. Waarvoor zet zij zelf de televisie aan?

Vrijdag wordt de 5.000ste aflevering van het woordspelletje Lingo uitgezonden. Op Nederland 1, om 19.00 uur, maar dat gaat in januari veranderen door de komst van DWDD naar die zender. De TROS onderhandelt nog over de nieuwe plek van Lingo. Presentatrice Lucille Werner ligt er niet wakker van. „Het voortbestaan van Lingo is verzekerd. We zijn al 25 jaar op tv en hebben verschillende tijdsloten en zenders overleefd.” Werner verwacht wel opstartproblemen na wat zij „de verhuizing” noemt. „Maar we hebben een vaste kern kijkers. Die lopen niet zomaar weg.” En, benadrukt Werner, het programma is nog steeds in ontwikkeling. „Eerst hadden we vijfletterwoorden, toen zesletterwoorden. In het nieuwe seizoen hebben we woorden van 5, 6, 7 en 8 letters. Lingo verveelt nooit.”

Kijkt u graag naar tv-spelletjes?

„Ik vind quizzes leuk ja. Lingo is trouwens een geval apart, wij vragen niet naar algemene kennis. Je moet bij ons vooral goed kunnen puzzelen. Ik vind 1 tegen 100 heel goedgemaakt. Testen of je sterker bent dan de ander.”

Leest u kranten?

„Niet op papier. Ik zoek wel veel naar nieuws op internet, van nu.nl tot telegraaf.nl. Ik vind het belangrijk om te weten wat er speelt. Als ik thuiskom begin ik met EenVandaag, dan de twee journaals van half acht en acht uur, ook al slaat dat nergens op. En dan nog Nieuwsuur. Alle apps die ik gebruik zijn ook op de actualiteit gericht. Teletekst. De NOS.”

Is een actualiteitenprogramma presenteren dan niets voor u?

„Helemaal niet. Ik ben volkomen tevreden met wat ik doe.”

Hoe gebruikt u Twitter? Ook om bij te blijven?

„Ik ben een beetje een rare Twitteraar. Soms zeg ik drie dingen per dag en dan weer drie weken niets. Voor mij is het vooral een vorm van promotie. Dit weekend begon Caps Club, een serie die ik heb geïnitieerd waarin ook twee kinderen met een handicap een hoofdrol spelen. Daan is blind en Jermain zit in een rolstoel, en de andere kinderen hebben geen handicap. Daar maak ik dan op Twitter reclame voor. Mag, toch?”

Had u zelf behoefte aan rolmodellen op tv toen u jong was? U heeft ook een beperking.

„Nee, ik leefde in mijn eigen droomwereld. Mijn droom was dit vak binnen te komen. Dat is uitgekomen, daar had ik geen voorbeelden voor nodig. Caps Club is juist voor iedereen. Voor zover ik weet, is het de eerste serie op de Nederlandse tv die zo gewoon met handicaps omgaat. In GTST zitten ze om de haverklap in een rolstoel, maar daarin staan ze ook altijd weer op. Bij ons voel je dat het echt is.”

Gaat u kijken naar The Undateables, een programma van BNN waarin gehandicapten liefde zoeken?

„Ik zal zeker kijken. Het is altijd goed als er aandacht is, maar ik vind het jammer dat het een programma is waar de focus ligt op de handicap. Dat heb ik zelf ook gedaan met de Mis(s)verkiezing in 2006, maar ik wil met Caps Club de versie 2.0 inzetten. Wij gaan voor volledige integratie. Dat Daan slechtziend is, is geen issue.”