Ideale mannen in een voetbalstadion

Een vrijgezelle Zuid-Afrikaanse vriendin klaagt dat er geen fatsoenlijke man te vinden is. Het negatieve stereotype beeld van de Zuid-Afrikaanse man is dat hij vreemdgaat, te veel zuipt en niet voor zijn kinderen zorgt. Een derde van de mannen zegt ooit iemand verkracht te hebben en veel mannen hebben losse handjes. Veertig procent van de kinderen groeit zonder papa op.

Afgelopen weekend werden mannen bijeen geroepen in een voetbalstadion in Johannesburg. Op een mannenbijeenkomst moesten ze zich tegen de rotte appels keren en indien nodig, konden ze boete doen. Ik vroeg me af hoe dat eruit zou zien. Zouden ze rondjes rennen om de grasmat? Als je ooit een mep had uitgedeeld vijf rondjes straf en dertig als je een kind had verlaten?

Bij de ingang van het voetbalstadion stond een jongen met een bord voor zijn buik met de tekst ‘Iemand besmetten met hiv? Ik niet. Naast hem stond een oudere man. Op zijn bord stond: ‘Verkrachten? Ik niet’.

Dit waren mannen die het goede voorbeeld wilden geven. Mannen die vrouwen als prinsessen zien, hen op een voetstuk plaatsen en meer van die goede dingen. Zie je nou wel, sms’te ik mijn vriendin. Je bent te cynisch. Kom hier naartoe.

Binnen was het stadion niet heel erg vol. Maar honderden goede mannen was een begin. Om de buitenste ring waren iglotentjes neergezet. Er was een tentje waar je informatie kon krijgen over besnijdenis en een tentje voor prostaatkanker. Er waren tenten met mannen met nerveuze gezichten. Daar konden ze getest worden op hiv.

Voor de 29-jarige Menzie Moyo was het de eerste keer dat hij zich testte. De uitslag was negatief. Vanaf nu alleen nog maar veilig, verzuchtte hij. Ik vroeg of hij weleens een vrouw had geslagen. Toen hij dronken was. Hij wist dat het fout was en wilde het echt nooit meer doen. Hallelujah, nog een bekeerling, dacht ik.

Iets verderop stonden drie mannen te smoezen. De 31-jarige Given Nkosimati was gekomen om steun te vragen bij andere mannen. Hij dacht dat zijn vriendin een ander had. Mannen die gevoelens deelden. Wat fijn dat het hier kon.

Trots vertelde Given hoe hij een riem om haar nek had gebonden en tegen haar hoofd had geschopt. Meerdere malen. De andere mannen grinnikten aanmoedigend. Vrouwen drijven ons tot geweld, verdedigde hij zich. We hebben dat niet in de hand.

Ik vroeg of ze door hadden wat de bedoeling was van de mannenbijeenkomst. Dat ze op zijn minst voor straf honderd rondjes om het voetbalveld moesten rennen. Dat het hier ging om respect voor vrouwen. Een van de mannen viste een condoom uit zijn zak en keek me dwingend aan. „Ik wil nu seks”. Ik sms’te mijn Zuid-Afrikaanse vriendin: ‘Blijf weg!’