Westers ingrijpen in Syrië

„Events my boy, events”, zou de Britse premier Harold Macmillan ooit geantwoord hebben op de vraag van een journalist over de grootste bedreiging van zijn regering.

Onverwachte en dus onvoorspelbare gebeurtenissen die alle voornemens van een kabinet op losse schroeven kunnen zetten. Zoals het kabinet Balkenende in 2008 overkwam toen als gevolg van de bankencrisis ABN Amro voor bijna 17 miljard euro moest worden overgenomen.

Vervolgens was er de eurocrisis die miljarden uit de Nederlandse schatkist vergde. Is het einde van die crisis echt in zicht of zullen de zuidelijke Europese landen toch nog eens een keer een beroep doen op het ‘rijke' Noorden?

Sinds enige tijd is er de dreiging van een escalerend conflict in Syrië dat bijvoorbeeld overslaat naar andere landen in het Midden-Oosten. Wanneer als gevolg daarvan de olieprijzen exploderen, zijn de minutieuze CPB-berekeningen waarop de begroting is gebaseerd niets meer waard. En al helemaal niet als een crisis in het Midden-Oosten het ontluikend economisch herstel afstopt.

Leidt oorlog tot een volksverhuizing?

Opvang in de regio is thans het mantra als het om vluchtelingenuit Syrië gaat. Maar is zo’n stellingname nog vol te houden bij een uit de hand gelopen, grootschalig conflict? En wordt het Westen en ook Nederland in dat geval geconfronteerd met grote stromen asielzoekers? „Events my boy.”