‘Mijn oom belde net uit Syrië. Hij is bang’

Zo dichtbij als de Syrische oorlog in deze Turkse grensstreek al twee jaar is, zo ver weg voelen de hoofdsteden waar nu wordt besloten in te grijpen. De belofte van buitenlandse bemoeienis leidt hier tot paranoia bij de lokale Turkse bevolking en onrealistische verwachtingen in de kampen met tienduizenden vluchtelingen uit Syrië die aan de rand van het grensstadje zijn neergestreken.

In Akcakale vielen de eerste Turkse doden in deze oorlog. Vijf tegelijk, in oktober vorig jaar, door een afgezwaaide mortier. Ze hebben hier leren leven met de rolluiken voor winkels en restaurants en de gevaren van andermans oorlog. Vrijwel iedereen hier heeft familie aan de andere kant. De Turkse grensstreek is een microkosmos van Syrië zelf, Koerden en Arabieren wonen door elkaar. De twee kanten zijn als communicerende vaten. Wat daar gebeurt, voelen ze hier.

„Ze zeggen dat er vier Koerdische zelfmoordterroristen door de stad rijden, om de bommen op de troepen van Assad te wreken”, zegt Ismail Tumbuloglu, een lokale zakenman. Voor hem spelen de Syrische Koerden onder een hoedje met de troepen van Assad die ze zelfbestuur en luchtsteun schonk in hun strijd tegen Arabische strijdgroepen.

„Ze zeggen dat de Amerikanen de Koerden gaan bombarderen”, zegt Aziz Turan, boer in het dorpje Caykara, dat uitkijkt op Syrië en de verstevigde Turkse tanklinie. Hij is een Koerd en heeft familie aan de andere kant. „Mijn oom belde net uit Syrië. Hij is doodsbang.”

Aan de andere kant van de grens staan Koerdische strijders tegenover de aan Al-Qaeda gelieerde Jabhat An-Nusra. Mochten de geallieerden ook in deze regio bommen gooien op de Syrische luchtmacht, dan zouden ze direct steun verlenen aan Al-Qaeda.

De vijfsterrenhotels in de naburige stad Sanliurfa vullen zich met mannen met Amerikaanse accenten, die zich bewegen in geblindeerde bussen. Alles wijst erop dat ook deze regio de belangstelling heeft van het Pentagon.

Ondertussen gaat de stroom goederen vanuit Turkije richting Syrië onverminderd voort. Turkse logistieke steun aan de rebellen is geen geheim meer. De Turkse regering moedigt het Pentagon al maanden aan tot ingrijpen. De oorlog heeft de Turken te veel gekost. Ruim zestig doden onder grensbewoners, de opvang van 450.000 Syrische vluchtelingen, miljarden lira aan grenshandel en de ooit grandioze ambitie een brug te slaan naar het Midden-Oosten. Maar het blijft onduidelijk in hoeverre de Turken militaire operaties van de VS zouden willen steunen.