Hier zijn veel conflicten beslecht

Steven van Hoogstraten, directeur van het jubilerende Vredespaleis, ontving deze week onder andere Ban Ki-moon: „Hij waarschuwt tegen overhaaste actie in Syrië.”

Vrijdag 23 augustus

De dag begint met een telefoongesprek met de Australische radio, die een programma maakt over het 100-jarig bestaan van het Vredespaleis. Naar kantoor voor een gesprek over de protocollaire kant van de zaak. Wie zit waar in de zaal op woensdag 28 augustus, de dag van de officiële viering, en hoe zijn de lunchtafels ingedeeld? Met een lunch voor 240 personen valt er genoeg te bespreken. Waar zetten we de ministers van Justitie uit Afghanistan en Libië neer, bijvoorbeeld.

De Italiaanse ambassadeur biedt de wijn aan voor de lunch. De Vino del Pace staat inmiddels in de koeling.

Later in de ochtend een overleg over de Interreligieuze Dialoog, die op 9 september wordt gehouden in het Vredespaleis.

Vandaag moet ik de wekelijkse Rotary-lunch helaas laten lopen. Te druk.

Zaterdag

Ik ben een paar weken geleden lelijk gevallen op het cricketveld van Quick Hg en scheurde daarbij de pezen van mijn linkerhand. Sinds de operatie loop ik in het gips en dat maakt sommige dingen, zoals aankleden en eten, wat moeilijk. Ik moet mijn smoking vernieuwen, de oude is echt te krap. En ik zoek kleren die passen bij het grote personeelsfeest vrijdag, in de stijl van 1913. De Haagse firma Evening Dress heeft het allemaal, ik koop er een smoking en huur een rok. Ook koop ik twee overhemden en besluit de linkermouwen korter te laten maken, vanwege dat gips. Onze Turkse vrienden van de Magic Scissors zien het niet zo zitten, deze opdracht. „Wordt lelijk meneer, als u weer herstelt”. Maar gelukkig strijkt de kleermaker met de hand over het hart: maandagmiddag klaar.

Thuis zie ik dat het Nederlands cricket-elftal het niet makkelijk heeft in Canada. Dat is riskant, de twee eendaagse wedstrijden moeten worden gewonnen voor de WK-kwalificatie.

’s Avonds naar het Prinsengrachtconcert. Prachtig. Zo moet het ook zijn bij de concerten bij het Vredespaleis de komende tijd: Trijntje Oosterhuis met het Residentie Orkest, een Korenfestival, en op 21 september, de VN-dag van de Vrede, het Peace One Day Concert, met onder andere Kane. Jude Law zal het presenteren.

Zondag

Ik ben uitgenodigd door de Church of our Saviour van Sjaak de Boer voor een speciale dankdienst voor het werk van het Vredespaleis. Het zit goed vol, de vlag van de VN wordt binnengedragen, we bidden voor de slachtoffers in Syrië en Egypte.

In de middag met de trein naar Amsterdam. Mijn neef Marius gaat in Berlijn trouwen met de Duitse Hannah, en broer Thijs en schoonzus Madeleine geven een Nederlandse ontvangst op de roeivereniging De Amstel.

Op teletekst zie ik dat Nederland een pak slaag krijgt van Canada in de vierdaagse cricketwedstrijd.

Maandag

Lange dag, die begint met het slaan van een munt van vijf euro voor het 100-jarige Vredespaleis in Utrecht. Burgemeester Van Aartsen kwijt zich keurig van de muntmeesterstaak en slaat de eerste slag. De gastheer, staatssecretaris Weekers, loopt ook al met een mitella, vanwege een gebroken schouder. Daarbij vergeleken is mijn polsverband maar een klein ongemak.

In de auto nog wat zaken doorgenomen met voorzitter Bernard Bot, we halen morgen gezamenlijk secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon af van Schiphol. In de mediavergadering, terug in Den Haag, blijkt dat het aantal verzoeken om erbij te mogen zijn groeit. Ineens is er paniek, vanuit het Internationaal Gerechtshof klinkt de vraag waarom de toespraken niet in het Frans worden gehouden. Altijd moeilijk, maar ‘on trouve une formule’. Vlak voor zes uur nog even naar de Turk geweest, voor de overhemden. „Net op tijd”, zegt hij, en toont me het overhemd met halve mouw. Ik ben tevreden.

Dinsdag

In de ochtend besprekingen over onze conferentie Lessons learned from Peace Treaties, op donderdag 19 september in Utrecht (300 jaar Vrede van Utrecht), en op 20 september in het Vredespaleis. Terug op kantoor heerst de nodige spanning. Er komen ineens veel meer journalisten, maar dat kunnen we gelukkig goed opvangen. Om 13.00 uur een radio-interview. „Waarom een feestelijke herdenking als het in Syrië zo mis gaat”, vraagt de journalist. Ik geef een antwoord, maar realiseer me dat je zoiets slecht in oneliners kunt vangen. Er is over de jaren veel belangrijk werk gedaan door de instellingen in het paleis, vele conflicten zijn beslecht. Dat wordt door een nieuwe crisis niet ongedaan gemaakt.

Na het interview snel naar het ziekenhuis Bronovo. De dokter vindt dat het er goed uitziet. Nog twee weken en dan mogen de pennen er uit. Tegen het eind van de middag naar Schiphol met Bernard Bot om Ban Ki-moon en zijn echtgenote te verwelkomen. Ze vertrekken meteen met de motorcade naar paleis Noordeinde, waar die avond een diner wordt gegeven door koning Willem-Alexander en koningin Máxima, en prinses Beatrix. Ik mag erbij zijn. Een zeer feestelijk begin van de viering van 100 jaar Vredespaleis.

Woensdag

Voor de ceremonie begint is iedereen in afwachting van de komst van Koning Willem-Alexander. De ontvangst is hartelijk, en de begroeting in de hal door Ban Ki-moon en diens echtgenote een klassiek persmoment. De musici spelen een intrada uit de opera Orfeo van Monteverdi , en de hoofdgasten betreden de zaal. Voorzitter Bot heet eenieder welkom, gevolgd door burgemeester Van Aartsen. Dan is het woord aan de SG van de VN. In zijn speech roemt hij het werk van de instellingen in het paleis, en noemt Den Haag de „Legal Capital of the World, the epicentre of justice and accountability”. Hij waarschuwt tegen overhaaste actie in Syrië, met de bekende woorden: „Give peace a chance”. En hij roept op om het Tribunaal in Cambodja, dat in financiële nood is, niet te laten zitten.

De dag verloopt perfect, met een speech van premier Mark Rutte, de overhandiging door Bernard Bot van het eeuwboek aan de Koning, een uitvoering van het Nationaal Jeugdkoor, een geslaagde lunch, de onthulling van het borstbeeld van de Oostenrijkse vredesactiviste Bertha von Suttner, en twee bijeenkomsten in de middag.

’s Avonds ontvangst van de Haagse burgemeester in het Stadhuis. Daarna naar de Anton Philipszaal voor een uitvoering van Beethovens Negende, door het Residentie Orkest en het Nederlands Concertkoor. Een waardige afsluiting van een historische dag.

Donderdag

Veel enthousiaste reacties. De speech van Ban Ki-moon is de hele wereld overgegaan. Ik schrijf een woord van dank aan alle betrokken medewerkers. Om 11.00 uur een samenkomst met ons personeel. Post NL heeft een postzegel laten maken voor 100 jaar Vredespaleis, en die wordt vandaag gepresenteerd aan onze Carnegie Stichting. Het personeel krijgt een presentje: een bord van Leon Senf uit 1913, opnieuw gemaakt in Delft, nu met het jaartal 2013 erbij.

’s Middags overleg over het Filantropie Gala, op 2 september in de Ridderzaal, en daarna naar museum de Gevangenpoort, waar een samenwerkingsproject met het Vredespaleis van start gaat.

Op teletekst zie ik dat Canada – Nederland verregend is, beide teams verdienen een wedstrijdpunt. Saved by the rain, heet dat, want het zag er niet goed uit voor de Oranjemannen.