Soms leek het of het dorp zou uitsterven

Vanuit de tuin lopen ze zo de terp op, waar de kerk staat. Pieter Hofman wordt wel eens de koster genoemd, omdat hij de sleutel bewaart. Zijn huis huurde hij in 1970 toen hij knecht werd bij de boer. Voor 75 gulden de maand. Nooit een cent van betaald, dat werd allemaal verrekend met het werk dat hij er als knecht deed.

Wieke maakt elk jaar honderden wenskaarten voor op de kerstmarkt. En nu is ze de tuin aan het inrichten voor Thee in de Tuin. Met alle kaarten, kerststukjes, cake, thee en spulletjes die de Jislummers daar aan elkaar en bezoekers verkopen, halen ze jaarlijks 6.000 à 7.000 euro op voor het behoud van de kerk.

Het leek soms of het dorp zou uitsterven. In de jaren 40 en 50 trokken veel boeren uit de Wouden naar Amerika. Een winkelier uit Genum ging naar Amerika. De winkel werd overgenomen door een man die tot een jaar of tien geleden met zijn boekje de bestellingen op kwam nemen. In 2002 is die gestorven en toen was er niemand meer te vinden die de zaak wilde hebben. Maar zolang Pieter hier woont, is er niemand uit Jislum weggegaan. En moet je de foto nou eens zien. En dan staat Erica er nog niet eens op, en de Visjes niet. Er zijn wel zes kinderen meer dan op deze foto staan.