Held als werkbij

Bradley Wiggins is eruit. In The Times van gisteren liet hij weten nog tot en met 2014 wegwedstrijden te rijden. Daarna wil hij weer baanwielrenner worden, en op de Olympische Spelen van Rio in 2016 een vijfde gouden plak te pakken. Heel verstandig.

Wiggins heeft dit jaar gevochten met vele demonen. De meest hardnekkige was er een van vlees en bloed en had een voor- en een achternaam: Chris Froome. Bradley kon het niet uitstaan dat zijn ploeg het kopmanschap voor de Tour had toebedeeld aan Froome. Hij voelde zich dusdanig in zijn kuif gepikt dat hij, in de winter nog, terwijl hij met het immer gevulde glas in de hand in Engeland gefêteerd werd als de tourwinnaar van 2012, een psychologische campagne begon tegen zijn ploegmaat. Froome die hem belachelijk had gemaakt in Frankrijk door als meesterknecht zeer irritant de betere klimmer uit te hangen, kreeg een aantal verbale stoten onder de gordel toegediend.

Bradley raakte zijn gevoel voor humor kwijt en daarmee zichzelf. Wat zijn sterkste wapen was, en wat hem altijd beschermd had in de mallemolen van de topsport, veranderde in gal.

De psychologische oorlog met Froome bereikte net voor de Giro zijn hoogtepunt. Hij, Bradley Wiggins zou eerst de rondgang door Italië winnen, daarna ook nog eventjes de Tour. De fascinerende aftocht uit de Giro van Wiggins vind ik het wielermoment van dit jaar. Officieel werd een knieblessure en een bronchitis als oorzaak gegeven. Maar wie Bradley zo hulpeloos in de natte afdalingen naar beneden zag strompelen, zag een stoffelijk omhulsel waaraan de geest ontsnapt was. Het was een vorm van dwarrelen, zoals in de herfst een bruin geworden blad de reis naar de aarde aanvat.

Een paar weken na de Ronde van Italië maakte Bradley er in The Guardian gewag van nooit meer een Tour de France te rijden. In The Times komt hij daar nu op terug. Hij wil graag weer naar de Tour, maar onder geen enkele voorwaarde meer als klassementrijder. Knechten voor Chris, dat is het doel. Die jongen heeft toekomst. Bradley kan de mensonterende opofferingen niet meer aan. Hij wil het zijn gezin ook niet meer aandoen. Chris heeft geen kinderen, en moet dat zo maar houden.

Wiggins heeft het er in het interview niet over maar het is mijn theorie dat hij meer moeite heeft gehad met het projectmatige en zuiver wetenschappelijke denken van team Sky dan met kroonprins Froome. Bradley had zijn nuttige functie in het groots gepresenteerde vijfjarenplan- met een Engelsman in een Engelse ploeg voor de eerste keer de Tour winnen, Chris Froome heeft een nuttige functie in het volgende vijfjarenplan. Sky is even georganiseerd als een insectenkolonie. Zelfs een held blijft werkbij. Bradley ziet dat nu ook.