‘Van mijn atleten is niemand betrapt’

Dennis Mitchell won in 1992 brons op de 100 meter. Nu is hij trainer van Churandy Martina en Justin Gatlin. „Er is dan wel een dopingprobleem, de sport zal overleven.”

Doping, altijd maar doping. Dennis Mitchell, oud-sprinter en zelf ooit geschorst wegens doping, heeft schoon genoeg van het onderwerp. De Amerikaanse trainer van Churandy Martina wil het over de schone kant van atletiek hebben. Op barse toon: „I don’t care about doping, I don’t care about that stuff.”

Naïef? Mitchell vindt van niet. Maar hij is werkzaam in een sport die aantoonbaar is vergeven van doping. Dat kan toch onmogelijk genegeerd worden? „Hoeft ook niet, maar waarom hebben verhalen over doping zo de overhand? Nee, ik heb geen mening over doping. Het maakt geen deel uit van mijn leven. Zeker, atletiek heeft een dopingprobleem, maar mijn overtuiging is dat de sport altijd zal overleven, hoe dan ook.”

En Tyson Gay dan? En Asafa Powell? Grote sprintnamen, die voor de WK in Moskou positief zijn getest. Was hij niet geschokt? Niet echt, beweert Mitchell. „Goeie jongens, ik ken ze. Ze worden nu als schoften weggezet. Onterecht. Ze hebben een foutje gemaakt, dat is het. Wie van ons is foutloos? Vergeef ze en geef ze na hun straf een tweede kans.”

Om die reden heeft Mitchell ook Justin Gatlin in zijn stal opgenomen. De olympisch en meervoudige wereldkampioen zat een dopingstraf van vier jaar uit en werd overal uitgekotst. Maar onder Mitchell werd Gatlin bij de WK in Moskou tweede op de 100 meter, vanzelfsprekend achter Usain Bolt. „Dat hij zilver heeft gewonnen, is omdat ik in zijn leven ben gekomen. Ik ben spijkerhard tegenover mijn atleten. Ik zorg ervoor dat ze geen doping kunnen en willen gebruiken. Nee, van mijn atleten is nooit iemand betrapt.”

Maar Mitchell zelf wel. In 1998 werden bij de sprinter, die goed was voor brons op de Spelen van 1992 in Barcelona en verder vooral gouden medailles won met de estafetteploeg, afwijkende testosteronwaarden vastgesteld. Dan heeft hij toch doping gebruikt? „Geen sprake van”, riposteert Mitchell. „Het betrof een natuurlijke afwijking van mijn testosteronspiegel. Het zegt genoeg dat ik maar zes maanden werd geschorst; ik vind nog steeds ten onrechte.”

Het verhaal gaat dat Mitchell de oorzaak van zijn positieve plas heeft toegeschreven aan het drinken van vijf biertjes en viermaal seks met zijn vrouw binnen een kort tijdsbestek. „Een mooi verhaal, maar aangedikt. Het ging over een langere periode.”

En dan heeft Mitchell in 1988 in Seoul ook nog deel uitgemaakt van de beruchtste 100-meterfinale in de olympische geschiedenis. Nadat winnaar Ben Johnson nog ter plekke werd ontmaskerd, zijn zes van de acht finalisten ooit gelabeld aan doping. Maar Mitchell, die vierde werd, is nog steeds trots op die race. „Het was een van de mooiste ervaringen in mijn leven. Nee, als ik aan die race terugdenk, denk ik niet aan doping. Dat doen journalisten. Ik denk alleen aan de finalisten, met wie ik bevriend ben geraakt. Dát telt voor mij.”

Bij zijn club Star Athletics in Clermont nabij Orlando (Florida) zegt Mitchell doping buiten de deur te houden door met strakke hand leiding te geven. Basisafspraak is dat medische en voedingsinformatie wordt gedeeld. Mitchell: ,,Ik bescherm mijn atleten met alles wat ik heb. Ik heb doktoren ontslagen die mij niet volledig wilden inlichten. Dat vind ik onbestaanbaar. Iedereen binnen mijn team moet over dezelfde informatie beschikken.”

Martina is een van Mitchells veertien atleten. Hij heeft op zijn komst aangedrongen nadat de Nederlandse sprinter weg wilde uit El Paso. Mitchell rekent Martina tot de mondiale elitegroep van de sprint. Maar op dat niveau is hij nog zonder medailles. Is hij buiten Europa geen winnaar? Mitchell: „Dat kun je nooit zeggen. Als je aan de WK meedoet, heb je altijd kans op een medaille. Maar er zijn er slechts drie te vergeven. Mij werd als sprinter ook nooit een kans op het podium toegedicht. Vijfde of zesde, hoger zou ik niet eindigen. En toch heb ik prijzen gewonnen. Martina moet vertrouwen houden.”

Maar Mitchell geeft Martina wel een advies: kies voor de 200 meter. Kritisch: „Churandy is een voortreffelijke 100-meterloper, maar niet zo constant als zou moeten. Zijn talent ligt op de 200 meter. Voor die afstand heeft hij ook meer passie. De 200 meter is als zijn vriendin.”