Biotoop in neonlicht

Ervaren festivalgangers versleten talloze toegangsbandjes.
Ervaren festivalgangers versleten talloze toegangsbandjes.

Life at Lowlands Ned. 3, 21.40 - 22.55 uur

De film Life at Lowlands benadert het festival als een 72-uursbiotoop. Letterlijk. Twee biologen leveren commentaar op de processen die zich om hen heen volstrekken, en associatieve montages uit dierenfilms – van paradijsvogels tot gnoes – doen de rest.

De documentaire van Lisa Boerstra (die eerder de film L.A. Raeven – Beyond the Image maakte over de gelijknamige kunstenaarstweeling) gaat over drie pubervriendinnen die in 2012 voor het eerst de biotoop betreden. Fris en fruitig zijn ze als moeder ze afzet, 24 uur later dansen ze bezweet op een donker en vuig drum & bass-feest. Als tegenpool is daar de oudere en ervaren groep vrienden die al talloze toegangsbandjes hebben versleten. Tussen de concerten door doen ze dutjes of lezen ze wat in Ouders van Nu.

De verhaallijn van de drie meisjes wordt neergezet als een coming-of-age-story. Drie dagen is te kort om een daadwerkelijke transformatie te ondergaan en helaas is hun verhaallijn niet sterk genoeg om de film te dragen.

De film zwalkt heen en weer tussen het hoofdplot, het subplot en de concertregistraties, en mist daardoor een duidelijke spanningsboog. Wellicht een gevolg van een teveel (vijf) aan cameraploegen.

Sterker zijn de beelden zelf. De totaalshots lenen zich goed voor time-lapses, de feestende massa’s voor slow motion. De kleuren zijn prachtig (en deels een bijdrage van het goede zomerweer). Verrassend is het mooiste beeld: een schoonmaakploeg die in het holst van de nacht een in neonlicht badend veld opruimt.