Mooiste pianomaker naar private-equityfirma

De wereldberoemde pianoproducent Steinway komt in handen van een private-equityfirma Liefhebbers vrezen dat de fabrieken naar Azië verhuizen Ook bestaat de angst dat de kopers niets van piano’s weten

Hoewel Nederland met gevechtstroepen uitrukt, is Mali géén vechtmissie, benadrukten de ministers.
Hoewel Nederland met gevechtstroepen uitrukt, is Mali géén vechtmissie, benadrukten de ministers. Foto AFP

Lang voordat je bij de oude fabriek van Steinway & Sons in de wijk Astoria van New York aankomt, is duidelijk dat de omgeving is gevormd door de rijke historie van de meest prestigieuze pianobouwers ter wereld. De drukke hoofdstraat naar het negentiende-eeuwse complex: Steinway Street. De buurt eromheen: Steinway Village. Het metrostation: Steinway.

Dit is het grondgebied van Steinway. Een bedrijf met een wereldnaam en een klinkende geschiedenis, maar met een minder heldere toekomst vanwege de nieuwe eigenaren. De pianoproducent komt zo goed als zeker in handen van de private-equityfirma Kohlberg & Company.

In het oude laagbouwcomplex worden al sinds 1873 piano’s en vleugels gebouwd voor toppianisten en andere welgestelde liefhebbers. Ongeveer 1.300 per jaar, allemaal met de hand. Klankborden, randen, snaren, hamers, toetsen: zorgvuldig worden ze door zo’n driehonderd vaklieden in elkaar gezet. Een grote meerderheid van concertpianisten speelt op een piano van Steinway, dat in 1853 werd opgericht door de Duitse immigrant Henry Engelhard Steinweg.

Originele missie

„De originele missie van het bedrijf was om de beste piano’s te bouwen, en dat is nog zo”, zegt woordvoerder Anthony Gilroy. „Het enige wat Steinway & Sons doet is akoestische piano’s bouwen.”

Het nieuws dat de pianoproducent in andere handen komt, heeft de afgelopen weken dan ook tot ongerustheid in de muziekwereld geleid. Het Amerikaanse Kohlberg heeft 438 miljoen dollar (330 miljoen euro) geboden voor Steinway Musical Instruments, het moederconcern van de pianoproducent, dat behalve Steinway’s ook piano’s van de merken Boston en Essex en andere instrumenten maakt.

Het bod komt neer op 35 dollar per aandeel – 33 procent meer ten opzichte van de koers vóór het bod werd uitgebracht. Tenzij zich een alternatieve koper meldt, belandt Steinway & Sons in de portefeuille van Kohlberg. Tot schrik van muziekliefhebbers. „De angst is dat het mensen zijn die niets weten van muziek of van piano’s”, zegt Stuart Isacoff, pianist en auteur van het boek A Natural History of the Piano. „Er bestaat vrees dat ze er alleen op uit zijn om geld te verdienen. Hopelijk garanderen ze dat de kwaliteit gehandhaafd blijft.”

Van de beurs halen

Kohlberg wil Steinway van de beurs halen. Sinds 1996 is Steinway Musical Instruments beursgenoteerd – met het symbool LVB, naar Ludwig von Beethoven. Als privébedrijf zou het concern beter in staat zijn plannen te maken voor de langere termijn, zoals meer afzet in China en andere delen van Azië.

De Chinese markt kenmerkt zich door de opkomst van een vermogende klasse en een grote affiniteit met klassieke muziek, zegt Gilroy. China is de belangrijkste groeimarkt voor piano’s. In tegenstelling tot de VS en Europa, waar de vraag naar vleugels heeft geleden onder de crisis. Tussen 2005 en 2008 liep de verkoop met 20 procent per jaar terug, al is de afzet sinds 2009 weer aan het herstellen.

Steinway Musical Instruments rapporteerde dinsdag een winst over het tweede kwartaal van 4,5 miljoen dollar – bijna een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar. De omzet steeg van 85,7 tot 92,4 miljoen.

Rampzalig

De accentverschuiving naar China baart Isacoff zorgen. „Als ze besluiten het bedrijf winstgevender te maken door alles in Azië te bouwen, lijkt me dat rampzalig”, zegt hij. „Dan raakt het bedrijf zijn historische geheugen van vakmanschap kwijt.”

Kohlberg zegt geen plannen te hebben om de productie te verplaatsen. Maar pianisten zijn argwanend sinds Steinway dit jaar de verkoop aankondigde van de Steinway Hall, een historisch pand in Manhattan met showrooms en oefenruimtes. Dat gebouw, uit 1925, is voor musici van grote cultuurhistorische waarde. Nu vloeien er de klanken van Chopin uit een oefenruimte op de eerste verdieping. Concertpianist Beny Tu repeteert op een Steinway voor een soloconcert in het Lincoln Center. „Ik vind het jammer dat het bedrijf wordt verkocht, en dat dit gebouw verdwijnt”, zegt hij. „Pianisten houden van Steinway vanwege de rijke klanken. Ik maak me zorgen over de kwaliteit onder het nieuwe bestuur. De toekomst is onzeker.”