Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Cultuur

Zo’n 10% kent homoseksuele gevoelens

Zondag wordt de jaarlijkse Gay Pride afgesloten. Irene Hemelaar is directeur van dit feest voor lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders. Ze ging onder meer verzorgingshuizen langs. „Hoogtepunt is het Grey Pride-concert, aanstaande donderdag.”

Foto's Olivier Middendorp

Vrijdag 26 juli

Nog één dag voor de Amsterdam Gay Pride 2013 begint. We zijn druk bezig met de laatste puntjes op de i te zetten voor een spectaculaire opening voor ruim driehonderd genodigden. Dit jaar staat de Gay Pride in het teken van de mensenrechten. Gemeente en mensenrechtenorganisaties als Hivos, Human Rights Watch, Amnesty International en COC hebben activisten uitgenodigd om tijdens onze pride hun verhaal te kunnen delen. Ze komen uit landen waar homoseksualiteit nauwelijks tot niet geaccepteerd is, of zelfs strafbaar is.

’s Avonds ben ik bij de opening van de tentoonstelling Visible Faces bij Ihlia, het Internationaal homo/lesbisch informatiecentrum en archief. Een tentoonstelling met portretten en videobeelden van Nederlandse LHBT’s met Turkse Roots. LHBT’s zijn lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders. De tentoonstelling stelt het taboe binnen de Turkse gemeenschap over dit onderwerp ter discussie. Daar heerst nog altijd het idee dat homoseksualiteit en islam niet samengaan.

Zondag 28 juli

Bijgekomen van de schitterende openingsreceptie vertrek ik ’s middags voor een kort bezoek aan de vrouwenvoetbalmatch van café Saarein. Liefst elf teams strijden met elkaar voor de titel, kampioen van de dag. Vervolgens op weg naar stadsdeel Zuidoost, dat dit hele weekend in het teken staat van de pride met een roze markt en feest rond het Bijlmerplein en natuurlijk Roze Kwaku. Eén dag van dit zomerfestival in Zuidoost staat in het teken van het bespreekbaar maken van seksuele diversiteit. Na de opening van Arts & Culture Pride in Go Gallery aan de Prinsengracht en ’s avonds de LesBian Pride Chill’in vol optredens in een overvol café ‘t Mandje op de Zeedijk, sluit ik een zeer energieke dag af.

Maandag 29 juli

Deze dag staat in het teken van de opening van Grey Pride in verpleeghuis De Poort. Zo’n 10% van de mensheid kent homoseksuele gevoelens, dus ook mensen die in een verzorgingshuis wonen. Josee Rothuizen vertelt over hoe het vroeger was voor homo’s en lesbo’s in Nederland. Je sprak er niet over, het was iets waarvoor je je schaamde. Het was de tijd dat homofilie als een ziekte werd beschouwd. Ellie Lust, voorzitter van Roze in Blauw, spreekt over veiligheid en jezelf kunnen zijn als homo of lesbienne. Mr. Mayor Gay Pride, de Amsterdamse loco-burgemeester Eric van der Burg, verricht de officiële opening. Mijn rol op deze mooie dag is die van zangeres. Paul Tijink en ik brengen als Duo Wilde Orchidee een tiental liedjes die bij het thema aansluiten en die uitbundig worden meegezongen. De komende week zijn er nog zo’n twaalf activiteiten in Amsterdamse verpleeg- en verzorgingshuizen met als hoogtepunt het Grey Pride-concert aanstaande donderdag voor restaurant Paleis van de Weemoed.

Dinsdag 30 juli

Hittegolfoverleg. Van donderdag tot en met zaterdag zou het wel eens heel warm kunnen worden. Dus terwijl het water met bakken uit de hemel komt en ik al drie keer tot op mijn huid ben natgeregend, stemmen we in een goed overleg met alle gemeentelijke diensten het hittegolfscenario voor de komende dagen af. In een gezamenlijk persbericht informeren we de bezoekers om onder meer voldoende water te drinken, de schaduw op te zoeken en niet te dicht op elkaar te gaan staan.

Aan het eind van de middag vieren we op een druk Amerikaanse consulaat samen met veel Amerikaans-Nederlandse homo- en lesbokoppels de val van DOMA, the Defence Of Marriage Act. Deze wet bepaalde tot voor kort in Amerika dat het huwelijk was voorbehouden aan mannen en vrouwen. Dat had niet alleen tot gevolg dat geliefden geen green card voor hun partner konden krijgen en een toekomst in het buitenland moesten zoeken, maar ook dat je als levensgezellen niet automatisch aanspraak kon maken op elkaars pensioen, erfenis en dergelijke, wat bij heterohuwelijken zo vanzelfsprekend is.

Woensdag 31 juli

Vandaag staat mijn dag in het teken van veel administratieve klussen én de LesBian Pride. In een gezellig en vol café Saarein vindt een hilarische bingo plaats, gehost door een lesbische twee-eiige tweeling. Daarna ga ik gauw door naar het lustrum van Pink Ladies on Stage, een feestelijke reflectie van het LesBische culturele leven met zang, voordracht en muziek door en voor vrouwen. Er wordt flink meegezongen en gedanst op de live muziek van onder meer McChicks en Barbara Straathof. Het feest gaat hier tot in de late uurtjes door.

Donderdag 1 augustus

Vandaag is het de dag van de Pride Walk. Een loop die gaat van het Mercatorplein in Amsterdam-West naar het Homomonument bij de Westerkerk. We lopen in een tocht van zevenhonderd mensen. Het thema is ‘Jezelf kunnen zijn’, wat je culturele achtergrond, geloof, genderidentiteit of seksuele voorkeur ook is. Tezamen vormen we alle schakeringen van de regenboog.

Het is zonnig en mooi. De Amsterdamse loco-burgemeester Eric van der Burg, de Amerikaanse consul Randy Berry, onze pride-ambassadeur Hans Verhoeven en ik lopen met een banner van Minsk Gay Pride, op verzoek van de organisatoren. Zelf kunnen ze niet in Wit-Rusland in vrijheid met dergelijke banners over straat lopen. Uit reacties op hun Facebookpagina blijkt hoeveel steun ze weten te putten uit onze support.