Klein leed is ook leed

Deze zomer maakt nrc.next klein nieuws groot Zoals de gans in Stadskanaal, die weken vastzat aan een vislijn Sara Schaank (40) wilde hem helpen en liep het water in

Hoewel Nederland met gevechtstroepen uitrukt, is Mali géén vechtmissie, benadrukten de ministers.
Hoewel Nederland met gevechtstroepen uitrukt, is Mali géén vechtmissie, benadrukten de ministers. Foto AFP

Verslaggever

Een jonge gans in het Julianapark van Stadskanaal had een vislijn om zijn poot gekregen. Sara Schaank (40) wilde hem helpen en liep het water in. Maar de gans was bang voor haar. Hij dook telkens weg.

Zo ging het drie weken lang.

Een vriendin van Sara Schaank belde RTV Noord en toen kwamen de camera’s. Sara Schaank liep het water weer in. De gans dook weer weg. Een poging om het beestje met een pistool te verdoven mislukte. Hij was ten dode opgeschreven.

Het nieuws kwam op de televisie en toen werd Trizin Hof gebeld. Trizin Hof – zo heet hij sinds hij boeddhist is – is de oprichter van Akka’s Ganzenparadijs in Dalen. Hem lukte het wel om de gans te vangen, samen met zijn hulpje Jessy. De draad werd van de poot gehaald en nu zwemt de gans weer rond in de vijver, alsof er niets gebeurd is.

„Mijn vader vond het belachelijk allemaal”, zegt Sara Schaank. „Vanochtend was hij hier nog. Hou kest dou dat nou doun? Hij is een echte Groninger. Maar ik zeg: klein leed is ook leed. En ik ben een dierenvriend. Zo ben ik geboren. Hopeloos, kansloos, niets aan te doen.” Ze lacht er vrolijk bij.

Ze zit op de bank van haar huiskamer, samen met Kyra, haar hond. „Kyra is als puppy mishandeld”, zegt ze. „Ze is bang voor de wereld. Ze woonde bij een man hier in de buurt, maar die kreeg COPD. En zijn nieuwe vrouw was allergisch voor hondenhaar.” Er lopen ook zes katten bij Sara Schaank rond. Die zijn Kyra de baas.

Zelf is Sara Schaank hoogsensitief. Daardoor, zegt ze, neigt ze naar depressie. En ze heeft een angststoornis. Ze is ervoor behandeld. Het heeft niet geholpen.

Haar laatste baan was bij het asielzoekerscentrum, in de catering, enorm leuk. Maar niet vol te houden. „Jammer.” Ze heeft havo gedaan en ze had naar het atheneum gekund, als ze er de moed voor had gehad.

Ze vult haar dagen met lezen en mailen. Ze gaat op visite en wandelt met de hond. Nu wandelt ze naar het Julianapark om naar de geredde gans te kijken. Hij hobbelt nog een beetje bij het zwemmen. „De vislijn zat diep in zijn pootje”, zegt ze. „Het sneed me dwars door mijn hart.”

Akka’s Ganzenparadijs, ook wel het Boeddhistisch Vogelopvangcentrum genoemd, is gevestigd in een oude boerderij aan het kanaal tussen Coevorden en Zwinderen. Er staat een groot hek omheen en bezoekers worden gewaarschuwd voor de honden. Het zijn er zestien, merendeels uit Spanje. Daar hoedden ze schapen, maar toen de Europese subsidie stopte, was er geen werk meer voor ze. „Dus zijn ze hier”, zegt de vriend van Trizin Hof. „Daar worden ze vermoord.”

Vergassingsdood

Trizin Hof zelf is even weg om een hond met gedragsproblemen naar de Hof van Ede te brengen. Dat is een hondenopvangcentrum in Ede. Daar zullen ze hem heropvoeden.

In de wei achter het vogelopvangcentrum lopen honderden ganzen, tamme ganzen die niet kunnen vliegen. Ze komen uit parken en plantsoenen, waar ze weg moesten omdat ze overlast gaven. Ze zijn gered van de vergassingsdood, zegt de vriend van Trizin Hof. Hij heet Edwin Knol (37).

Hanen worden hier ook opgevangen, want er zijn veel te veel hanen en niemand wil ze hebben. In de stal is een afdeling voor katten met gedragsproblemen.

„Wij laten ze hier met liefde en geduld weer tot zichzelf komen”, zegt Edwin Knol. Een mager zwart katje met een halve staart kijkt hem door de spijlen van zijn kooi fel aan. In het asiel had hij een spuitje gekregen.

Aan het eind van de middag komt Trizin Hof (30) thuis, alle honden beginnen te blaffen. Hij is blij dat het gansje in Stadskanaal gered is. „Dat arme diertje”, zegt hij. „Zo bang. Zo’n pijn.”

Hij zit in de tuin met de honden om zich heen. Hij laat ze om de beurt hun kop op zijn schoot leggen.

„Ik weet ook wel dat er alle dagen honderden ganzen worden vergast, maar wij blijven ons inzetten voor het individu. Ieder wezen heeft een moeder en probeert gelukkig te zijn. Waar ik kan helpen, help ik.”

Sinds wanneer is hij boeddhist?

Hij glimlacht. „Ik ben altijd boeddhist geweest.”

Wat heeft hij voor achtergrond?

„Je bedoelt mijn schoolopleiding?” Hij glimlacht weer, minzaam. „Dat is zo onbelangrijk.” Maar hij wil het best vertellen. Transport en logistiek. Metaalbewerking. Niet afgemaakt.

Zijn eerste gans redde hij toen hij zeven was. Het beestje zat ook verstrikt in een vislijn. Later was hij vrijwilliger op de dierenambulance, in Coevorden. Hij redde weer een gans, een kuikentje nog, en nam hem mee naar huis. Toen hij hem wilde terugbrengen, was de groep verdwenen. „Weggevangen door een diervernietigingsbedrijf. Ze waren naar Lelystad gebracht. Ik belde naar Lelystad. Was de hele familie net vergast.” Zijn gezicht is vertrokken van afschuw. „Ik was in shock.”

Daarna is hij, samen met zijn vriend, begonnen met Akka’s Ganzenparadijs. Ze draaien volledig op donaties en vrijwilligerswerk.

Het gegak van de ganzen zwelt aan. Voedertijd. Trizin loopt naar de wei en daar gaat hij op zijn knieën zitten. Hij spreidt zijn armen en roept alle honden bij hun naam. „Maria! Norbu! Vanessa! Kom mee! Kom bij me!”