Van achter je computer de club in

Midden op de werkdag dansen in een donkere club terwijl buiten de zon schijnt Lunchfeestjes zijn een hit in New York en veroveren nu de wereld

Maria heet ze. Haar achternaam wil ze niet geven, de naam van de zorginstelling waar ze werkt evenmin. Haar baas weet namelijk niet dat ze deze vrijdagmiddag om iets voor enen in de rij staat bij de Music Hall of Williamsburg voor Lunch Break, een dansfeestje tijdens lunchuur. Hij denkt dat haar afspraak in Queens de hele middag duurt en dat ze daarom lang wegblijft. Maria (27) heeft hem vrolijk in die waan gelaten en na haar meeting de metro naar Williamsburg, Brooklyn gepakt. „Het is een ‘Summer Friday’”, zegt ze met een ondeugende grijns.

Hype

Maria is niet de enige in de rij die deze zomerse vrijdag heeft aangegrepen om de veelbesproken lunchfeestjes van online evenementengids Flavorpill te bezoeken. Ook Kevin, een 24-jarige productontwerper die om de hoek van de concertzaal werkt en officieel op weg is naar een afspraak in de stad, besloot iets eerder van kantoor te vertrekken. Hij wilde weleens weten of de hype rondom het feest terecht is, dus reist hij via Lunch Break naar Manhattan. Over het dansen terwijl het buiten nog licht is, is hij nog wat sceptisch. Hij sluit daarom eerst aan in de rij voor de gratis cocktail die iedereen bij binnenkomst krijgt.

„De eerste vijf minuten zijn altijd wat onwennig”, vertelt Sascha Lewis, CEO en medeoprichter van Flavorpill, een paar dagen voor de twaalfde editie van het feest. „Het is alsof iedereen nog probeert te bevatten wat er precies gebeurt. Dansen in een donkere club midden op de werkdag terwijl buiten de zon schijnt, het vergt wat lef. Vandaar de cocktail om de stemming wat te verhogen.” Niet dat het een boozy brunch is, voegt hij eraan toe. Wie na dat ene drankje zin heeft in meer, zit bij Lunch Break verkeerd, de cocktailbar is dicht. Mensen moeten na het uurtje dansen gewoon weer terug naar hun werk kunnen. Lewis: „Niet dronken, maar juist lichter, vrolijker en wie weet zelfs geïnspireerd.”

Lunch Break bestaat nu een klein jaar. De eerste editie werd vorig jaar augustus in de nachtclub op het dak van hotel The Standard in het Meatpacking District gegeven. Het was niet het eerste lunchfeestje dat ooit in de stad werd georganiseerd, maar volgens Lewis wel het eerste op grotere schaal. Questlove van hiphopband The Roots stond achter de draaitafel en het imposante dakterras van The Standard was een toplocatie.

Totale gok

„Die eerste keer was een totale gok”, vertelt Lewis. „Mensen in deze stad werken zo hard, we hadden geen idee of ze ook bereid zouden zijn een echte pauze te nemen. Een lunch in New York is vaak een werklunch of een snel broodje achter het bureau. Maar Lunch Break bleek het perfecte excuus voor mensen om eens iets geks te doen en achter de computer vandaan te komen.”

Het idee van een lunchfeestje is niet van Flavorpill, maar komt uit Stockholm waar Molly Ränge in 2010 vrienden uitnodigde om tijdens een gewone werkdag één uur te komen dansen in een parkeergarage. Ränge had zich laten inspireren door de film Fight Club en zag voor zich hoe zakenmannen en -vrouwen hun kantoor zouden verlaten om tijdens de lunch even stiekem ergens te gaan dansen. Ränge heeft zelfs een manifest opgesteld onder de naam Lunch Beat waarvan de eerste regel luidt: als het je eerste lunch is bij Lunch Beat, moet je dansen.

Intussen is haar Lunch Beat uitgegroeid tot een wereldwijd evenement. Al in 55 steden, waaronder Enschede en Antwerpen, is het lunchfeestje gehouden. Wie haar formule wil overnemen mag dat doen, mits het op non-profitbasis is. Lunch Beat mag van Ränge absoluut geen marketingevenement worden.

Voor Flavorpill betekent Lunch Break vooral goede exposure. Hetzelfde geldt voor de sponsor, wodkamerk Absolut. Ze verdienen er niets aan. De entree is, net als de cocktail en de peanutbutter & jelly sandwich die iedereen na afloop krijgt, gratis.

Lewis hoopt het evenement in de toekomst ook buiten New York te brengen. Deze zomer zijn vier andere grote Amerikaanse steden aan de beurt en dan moet de rest van de wereld volgen. Lewis: „Een global lunch break, de hele wereld die danst tijdens de lunch, dat is het doel. Ik geloof er heilig in dat mensen gelukkig zijn als ze dansen.”

Polonaise

Dat dat laatste waar is, blijkt in de Music Hall of Williamsburg. De sfeer na dik 55 minuten dansen is meer uitgelaten dan op een gemiddelde uitgaansavond vlak voor sluitingstijd. Aan de ene kant van de dansvloer wordt de polonaise ingezet, terwijl aan de andere kant de uitgedeelde glowsticks worden gebruikt als limbostok. Als dj Luke Jenner van indierockband The Rapture de muziek om stipt twee uur uitdraait, kan hij het niet laten de microfoon te pakken. „Toen me werd verteld dat ik overdag zou draaien, had ik nooit kunnen bedenken dat het zó goed zou zijn.” Het publiek juicht hem toe en loopt daarna glimlachend naar de uitgang waar de zon nog steeds fel schijnt. Terug naar Manhattan. Terug naar kantoor.