Ik ben nogal een Hollander

Joris van Balen (33) is softwareontwikkelaar bij IT-bedrijf Rapid Circle Hij woont in Amsterdam Joris deelt een huurhuis met een vriend

‘Ik werk hier nu ruim drie jaar. Na het afronden van mijn master Human Media Interaction [het onderzoeken van de interactie tussen mens en computer] ben ik direct begonnen. Ik wil ervoor waken dat ik te lang op dezelfde plek zit, want ik wil me blijven ontwikkelen. Maar ik heb het hier voorlopig nog uitstekend naar mijn zin. Het is een jong bedrijf, met in Nederland zo’n twintig werknemers. Op dit moment zit ik gedetacheerd bij Reed Business, om een belastingapplicatie te ontwikkelen.

„Als je veel kunt en een goed cv hebt, vind je nog wel werk in deze branche, maar het is niet meer zo ruim als vroeger. Niet iedereen die kan programmeren vindt zomaar een baan, zoals voor de crisis. Je moet wel echt wat kunnen. Ik vind dat ik oké verdien. Het kan altijd beter, maar ik heb genoeg te besteden. Ik weet niet echt of wat ik krijg normaal is, want ik praat daar eigenlijk nooit over met collega’s. Waarschijnlijk loop ik wel iets achter op de meesten, omdat ik later op de arbeidsmarkt ben gekomen. Ik vond mijn studie op een gegeven moment niet meer zo leuk en had even nodig om mezelf bij elkaar te rapen en af te studeren. Nu ben ik heel blij dat ik dat heb gedaan.

„Mijn salaris is elk jaar iets omhooggegaan. Toen ik werd aangenomen heb ik niet zo onderhandeld, ik was vooral blij dat ze me een kans gaven mezelf te bewijzen. Na een half jaar heb ik een nieuw contract gekregen met een beter salaris. Ik vind het logisch om op een gegeven moment zelf salarisverhoging te vragen. Zij verdienen meer aan mij, dus mag ik ook meer aan hen verdienen.”

‘Door mijn studententijd heb ik wel geleerd om het ook naar mijn zin te hebben als ik bijna niks heb. Als het nodig is, kan ik op een krap budget leven. Dat gaat alleen niet meer gebeuren, ik vind het veel te leuk om geld te verdienen. Ik heb ook wel de ambitie om naar een hoger salaris te gaan. Het is bijvoorbeeld heel gezellig om met een vriend te wonen, maar uiteindelijk wil ik natuurlijk mijn eigen huis.

„Ik ben vrij zuinig opgevoed, een beetje calvinistisch. Mijn ouders hebben een eigen bedrijf: een microbiologisch laboratorium. Als kind merkte ik het als het goed of niet goed ging; bij wijze van spreken mochten we de ene dag meer pindakaas op ons brood smeren dan de andere.

„Zelf ben ik niet zo zuinig geworden. Maar ik ben wel nogal een Hollander, in die zin dat ik in de supermarkt allerlei dingen koop omdat er 35 procent korting op zit. Terwijl dat totaal niet rationeel is, want eenmaal bij de kassa heb je dan uiteindelijk anderhalve euro korting op een hele lijst boodschappen. En die anderhalve euro geef je bij een avondje stappen net zo makkelijk weer uit.

„Ook kleren koop ik meestal met korting. Weer vanuit zo’n irrationele gedachte: zo, vandaag heb ik veel uitgespaard. Laatst ben ik ook naar een sample sale van Tommy Hilfiger geweest. Verschrikkelijk eigenlijk: superdruk, overal chaos, al die mensen tussen klerenrekken... Maar ik dacht: laat ik gaan, dan kan ik geld uitsparen door dingen te kopen! Haha.”

Ook vertellen over je inkomsten en uitgaven in deze rubriek? Aanmelden kan via werk@nrc.nl