Met MAX op weg naar het einde

Het tv-programma We zijn er bijna volgt ouderen op groepsreis. Presentatrice Martine van Os: „Ook dit keer heeft iedereen het weer overleefd.”

Jan en Corrie zijn de oudsten op de groepsreis in het tv-programma We zijn er bijna. Jan is 82 jaar: „Als ik de jonge bink wil uithangen, zegt ik 79.” Hij heeft allerlei handige tips: Vim schuurmiddel strooien rond de caravanwielen, tegen de mieren. De was in een tonnetje laten rollen, als een wasmachine. Azijn in het chemisch toilet („scheelt een vermogen”). Die laatste tip heeft hij ook op het mededelingenbord van de camping gehangen.

Corrie neemt al vroeg een sherry, Jan een biertje: „Ik heb vroeger een niersteen gehad. Toen was het advies: véél drinken.” Ondertussen doet Jan in de caravan ook nog Corries haar – knippen, wassen, watergolven. Vroeger was hij kapper.

Gebreken, ontberingen of gevaren, niets kan de Nederlandse bejaarden er van weerhouden om de wereld in te trekken, op de voet gevolgd door Martine van Os voor We zijn er bijna. Het programma van Omroep MAX laat een groepreis van ouderen met caravans zien. De derde reeks, die vanavond begint, toont een groep die door Oost-Europa reist: van Wenen door Hongarije en Roemenië naar Bulgarije. Dat betekent meer ontberingen dan gebruikelijk.

Verder is veel hetzelfde als in de vorige edities. In badjas en slippers met een toilettas onder de arm schuifelen de Nederlandse bejaarden over het campingpad. Op kookstelletjes bereiden ze hun grauwe erwten met uitgebakken spek. En ze zoeken naar aansluiting met elkaar. „Een nieuwe heup? Die heb ik ook!”

Presentatrice Martine van Os (56) is zelf inmiddels op vakantie. Per telefoon vanuit Mallorca vertelt ze over We zijn er bijna.

Bent u zelf op groepsreis?

„Nee, dat is niet helemaal mijn insteek. Ik hou ervan om iedere ochtend zelf te verzinnen wat we gaan doen. Maar ik kan me zo voorstellen dat, als je wat ouder bent, het heel aangenaam is als alles voor je wordt beslist.”

De groep gaat naar de Balkan, minder ingericht op toeristen dan Italië of Spanje. Is dat anders?

„Zeker. Je krijgt avontuurlijker mensen, die hier bewust voor kiezen. Bulgarije en al die contreien waren lange tijd ontoegankelijk. Nu willen ze erheen, juist omdat ze er nooit zijn geweest. Die slechte campings? Ik heb daar niemand moeilijk over horen doen. Ze hebben in hun leven al genoeg luxe campings gezien.”

De reizigers zijn zestig tot tachtig jaar. Wordt er wel eens iemand onwel?

„Ja, en dat is ook deze keer weer gebeurd. We hadden een man met een toch wel heel zorgelijk been. Dus we hebben ook in een ziekenhuis gezeten. De meesten mankeert wel iets. Ze hebben allemaal potten met pillen mee om ze op de weg te houden. Maar ook dit keer heeft iedereen het weer overleefd.”

Opmerkelijk dat ouderen nog zo’n grote reis aangaan.

„Deze mensen hebben door dat ze aan het einde van de reis van hun leven zijn gekomen. Dus willen ze nog zo veel mogelijk zien en opslurpen. Ze vallen liever dood neer op reis, dan dat ze thuis opgesloten zitten. Dit keer is er een man mee – man alleen, dik in de zeventig – wiens vrouw net is overleden. Die kan gaan kniezen in zijn eentje, maar hij kan ook met anderen er op uit gaan.”

Dat montere past ook helemaal bij MAX.

„Inderdaad, de actieve vijftigplusser is de doelgroep van MAX. Vroeger was je dan afgeschreven, tegenwoordig heb je daarna juist de ruimte om van alles te ondernemen. Zoals deze mensen zo’n reis ondernemen; ik vind het bewonderenswaardig.”

We zijn er bijna Ned. 1, 22.10-23.00 uur