Bommen op de Aldi en de EU

Als Aldi, Jumbo en Hoogvliet in Libanon of Gaza hadden gestaan, hadden ze al onder een Israëlisch bommentapijt gelegen. En ook trouwens de Europese Unie, als die zich in het Midden-Oosten bevond.

Nu behielpen Israëlische leiders en medestanders zich met verbale bommen en granaten na onwelgevallige acties tegen nederzettingen in bezet Palestijns gebied. Op de supermarkten had dat evengoed effect: die ontkenden prompt producten uit de nederzettingen te boycotten, zoals ze tegen de krant Trouw hadden bevestigd. Aldi ontkende het hele bericht; Jumbo en Hoogvliet meldden, helemáál niet hypocriet, geen van dergelijke producten te verkopen maar niet te boycotten.

De nederzettingen zijn onder het internationaal recht illegaal. Het misdrijf van de EU was een nieuwe richtlijn die Europese subsidiëring van de nederzettingen moet voorkomen. Niet zo schokkend, de EU probeerde dat al langer te verhinderen.

Toch werd het zwaarste geschut ingezet. Premier Netanyahu zei dat hij „geen orders van buitenaf over onze grenzen accepteert”, dat viel nog mee. Onderminister Akunis zei dat „Judea en Samaria [Westelijke Jordaanoever] niet ‘bezet zijn’, ze zijn het vaderland van de joodse natie”. Dat hebben we vaker gehoord. Maar wat te denken van de reactie van minister van Huisvesting Uri Ariel dat het besluit was „bezoedeld door racisme en discriminatie tegen het joodse volk in een herinnering aan de verboden tegen joden in Europa meer dan 66 jaar geleden”? Rekent u maar uit.

Israëlische leiders riepen ook dat de EU zich beter met belangrijke problemen kan bezighouden. Zoals het Iraanse nucleaire programma en Syrië. Die lijn werd in Nederland gevolgd door de Israëllobby van het CIDI, die meende dat „we ons veel eerder zorgen zouden moeten maken over meisjes in vluchtelingenkampen in Jordanië en Libanon die noodgedwongen worden uitgehuwelijkt, voor een paar dagen, aan decadente Saoedi’s”.

Ik zeg: sluit het een het ander dan uit? De Israëlische krant Ha’aretz dook in de archieven en telde dat de EU zich sinds 1 januari 41 keer over Syrië en 11 keer over Israël en de Palestijnen heeft uitgesproken.

Maar waarom zulke woeste reacties? Gewoon, afschrikking. Zoals de oorlog tegen Hezbollah in Libanon of tegen Hamas in de Gazastrook. De oude Israëlische doctrine om de angst erin te houden. Werkt. Getuige de supermarkten.