Zon op de huid

Fotograaf zit in Central Park in New York mensen letterlijk op de huid.

Christopher Anderson / Magnum / HH

Waar het ook heet was: New York. Bij een temperatuur van rond de 37 graden bereikte het energieverbruik vorige week een record door alle airco’s die de stad draaiende houden. ‘Het is zo heet, dat de ballonnen hier knappen’, klaagde iemand op Twitter. ‘Het is zo heet, dat mijn kaarsen smelten.’ ‘Het is zo heet, dat je een ei kunt bakken op de stoep’ (met foto van gebakken ei op de stoep). ‘Het is zo heet dat mijn jurk zichzelf stoomt’. ‘Het is zo heet dat mijn cactus is overleden.’ Oké, duidelijk. Heet dus.

Wie geen huis/kantoor/Starbucks met airco tot zijn beschikking had, kon nog het beste naar Central Park gaan, waar het net een paar graden koeler was dan tussen de wolkenkrabbers van de stad. En waar het doodnormaal is om alles uit te trekken. En waar de confrontatie met mensenvlees net iets minder onaangenaam is dan op straat.

Eerder deze zomer maakte fotograaf Christopher Anderson al een huidstudie in het park voor New York Magazine: Skin, a meander trough Central Park at 79 degrees. 26 graden Celsius, dat viel nog mee. Maar ook toen al was er veel huid te zien.

En het is wonderlijk hoe dat werkt met huid. Huid kan vlees worden in een drukke winkelstraat. Mensenvlees. Je ruikt het bijna als je het ziet. Maar op de juiste plek, met het juiste licht bestreken is het aanzicht van huid goed te verdragen, krijgt huid iets van zachte chiffon.

Zonnebaden mag niet meer – we weten tegenwoordig allemaal hoe ongezond dat is. En echt, veel onbedekte huid staat bijna niemand goed. Maar een lichte arm tegen een donkere, de kleine blonde haartjes op een meisjesrug. Dan voel je meteen een briesje opsteken.