‘Mijn vader voer tot het niet meer ging’

Naam: Jan Bakker (40)

Uit: Wormer

Verkoopt: boot Mistral

Prijs: 14.000 euro

Is: regiomanager bij Woningnet

„Het was lastiger om de vorige boot te verkopen. Met de Albatros hebben mijn vader en moeder toch zeker twintig jaar gevaren. Mijn ouders, mijn zus en ik zijn er vaak mee op vakantie geweest. Altijd in Nederland. Voordat je met de boot eens in het buitenland bent, dat duurt zo lang.

Mijn vader wilde niet bij de verkoop van de Albatros zijn. Gelukkig kochten twee heel enthousiaste Engelsen de boot. Met deze boot, de Mistral, heb ik minder historie. Mijn vader kocht de boot vorig jaar, vlak nadat mijn moeder overleed. Hij wilde een kleinere, een waar hij zelf, in zijn eentje, gemakkelijk mee zou kunnen varen en aanmeren.

Hij hechtte helemaal niet aan materiële zaken. Hij gaf meer om een paar uur wandelen met zijn hond in de polder dan nieuwe spullen. Een boot, die heb je gewoon nodig om mee te varen. Mijn vader hield van varen, hij was vroeger schipper. Hij bestuurde schepen voor de binnenvaart. Dat hij dagen achtereen van huis was, dat gebeurde maar af en toe. Ik zag hem vaak. Mijn moeder was minder van het varen zelf, maar hield wel van uit varen gaan. Ergens aanmeren, op pad gaan.

De laatste jaren bleven ze ook wel eens een paar weken achtereen ergens liggen. Ze hielden erg van de Hargervaart, in de buurt van Schoorl. Je hebt daar alles: de duinen, de polder.

Net nadat mijn vader de Mistral kocht, hoorde hij dat hij blaaskanker had. Dat was eind vorig jaar. Hij besloot de boot toch te gebruiken, heeft er nog van alles aan versleuteld en er een nieuwe bootschroef ingezet. Maar het is snel gegaan.

Mijn vader is niet zo’n prater. Ik denk dat hij voor zichzelf wel afscheid heeft genomen van het varen. Toen hij hoorde dat hij ziek was, is hij meerdere malen gaan varen. Tot het niet meer ging.

Op zijn rouwkaart stond een tekening van de Albatros.

Mijn zus en ik hebben de Mistral samen geërfd. Zij houdt niet zo van varen. Even heb ik overwogen de boot aan te houden. Maar als ik dat doe, voel ik me verplicht er elk jaar mee op vakantie te gaan. Om de boot alleen maar te hebben voor de weekenden en de mooie dagen, is te kostbaar.

Al vind ik het zelf hartstikke leuk om te varen, ik heb zelf een klein bootje, een sloep. En onlangs zijn mijn vriend en ik nog met de boot van mijn vader op vakantie geweest. Anderhalve week. Het was niet zulk mooi weer. Met een grote boot ben je minder afhankelijk van het weer. Dan lijkt het minder op kamperen. Nu was het toch een beetje behelpen.

Het moeilijke aan het overlijden van mijn ouders zit niet in het regelen van de praktische zaken of het verkopen van de boot. Dat zit juist in de herinneringen, de kleine dingen. Zoals laatst, toen mijn zus jarig was. Of als ik tijdens het varen mensen tegenkom die mijn ouders goed kenden. Het zijn niet de leukste twee jaar van mijn leven geweest.”

De komende weken vertellen mensen in deze rubriek waarom zij hun vakantiebezit kwijt willen