SLA!

Wie aan gezond eten denkt, denkt aan sla In de hippe saladebar SLA is dat precies wat je krijgt Want er wordt al moeilijk genoeg gedaan over voedsel

Verslaggever

„Zullen we om 08.30 bij SLA afspreken?” mailt Nina Pierson voorafgaand aan het interview. „Dan is het nog lekker rustig en is er tijd voor koffie met amandelmelk.” Maar op de afgesproken tijd is er in het pand aan de Amsterdamse Ceintuurbaan nog niemand te bekennen. Na tien minuten komt Nina aangefietst. Ze moest wachten op de schoonmaakster, zegt ze verontschuldigend. „Ik zou je graag koffie aanbieden, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik niet weet hoe het apparaat werkt.” Een half uur later schuift ook Jop van de Graaf aan. „Sorry hoor, ik ben vandaag alles kwijt. Wat een heerlijke start van de dag.” Om vijf minuten later weer op te springen: „Oh nee, daar is de vuilniswagen! We hebben achter nog zakken staan!”

SLA is net een week open en dat is te merken. Van één muur is de verf nog nat. Bij de strak vormgegeven saladebar in de Amsterdamse buurt De Pijp stond de rij de afgelopen dagen tot ver op de stoep. Jop: „Het was hectisch. We moesten soms wel drie keer meer bereiden als we verwachtten en hebben in één week twee keer zoveel personeel aangenomen.”

De naam laat weinig aan de verbeelding over: bij SLA kun je hoofdzakelijk salades bestellen, to go of om ter plekke op te eten. Het concept, een idee van Jop van de Graaf en Nina Pierson , ontstond afgelopen herfst toen ze tijdens een reis door Birma het boek De Voedselzandloper van Kris Verburgh lazen, een boek over de ongezonde kant van de meeste diëten. Tijd voor een plek waar je makkelijk én gezond kunt eten, vond het stel: „Er wordt al genoeg moeilijk gedaan over eten.” 

Er zijn toch genoeg plekken in Amsterdam waar je gezond voedsel kunt kopen?

Nina: „Noem eens iets waar je écht gezond kunt afhalen. Behalve sushi. Je kunt wel ergens lunchen met een salade ofzo, maar dan ben je meteen weer uit eten. Nergens kun je even voor een paar euro een bak sla halen.”

Jop: „Het is ook een beetje breken met de broodjescultuur.”

Wat is daar mis mee?

Jop: „Dat staat beschreven in De Voedselzandloper. Het is echt niet erg om weleens een boterham te eten, maar structureel iedere dag maar lunchen met brood is niet goed. Veel mensen eten het zelfs bij het ontbijt.”

Nina: „We krijgen veel te veel koolhydraten binnen. Die zitten in pasta, brood en rijst. Maar met SLA hebben we wel bewust gekozen ook brood op de kaart te zetten. We willen dat sla voor iedereen is en niet dat het een pretentieus gebeuren is. Als iemand een broodje wil, dan kan-ie een broodje krijgen. We hebben spelt, dat is een volkorenbrood. Daarvan worden de suikers minder snel opgenomen in je bloed.”

Is gezond eten niet gewoon hip?

Jop: „Het is wel een hot topic ja.”

Nina: „Nu is de goede tijd, dat merken wij ook wel. Ik heb nog nooit zo veel over gezond eten gelezen en gehoord als nu. Maar toen wij hiermee begonnen, was dat voor mijn gevoel veel minder.”

Jop: „SLA is echt voortgekomen uit het feit dat we zelf gezond en bewust willen eten. Dat bleek nogal moeilijk in ons snelle bestaan.”

Wat is die goede manier van eten volgens jullie?

Nina: „Nou ja, salades dus. En veel minder brood en zuivel.”

Jop: „De producten moeten zo veel mogelijk biologisch zijn, zonder pesticiden, bestrijdingsmiddelen en meer van dat soort narigheid. Voor het vlees geldt dat de dieren niet met antibiotica zijn behandeld. En liefst werken we met lokale en seizoensgebonden spullen.”

Nina: „Dat is wel een overweging geweest: gaan we alleen met lokale producten werken? Dat bleek moeilijk, omdat je dan in de winter bijvoorbeeld geen sla kunt verkopen. En dan hadden we ook geen koffie en thee kunnen schenken. Je kunt heel veel wél doen, maar je moet ook ergens een grens trekken.”

Denken jullie dat mensen in de winter ook nog zin hebben in een salade?

Nina: „We zullen het zien. Maar onze salades zijn goed gevuld, het zijn echte maaltijden. Met warme dingen als gebakken pompoen of aubergine. Ik kan me voorstellen dat mensen dat ook in de winter lekker vinden. Misschien dat we dan iets met soepen doen, of een boerenkool- in plaats van een tarwegrasshot. We willen niet vastroesten in één bepaald denkstramien, maar juist open staan voor kritiek en goede ideeën.”

SLA Ceintuurbaan 149, Amsterdam