Een vrouw die smachtte naar het zuiden

Holland Doc:

Immer Fernweh

Ned. 2, 22.45 - 23.30 uur

Bijna was Johanna Kaiser (1912-1991) een beroemd kunstenaar geworden. In 1990 stond de Oost-Duitse op de kandidatenlijst voor de tentoonstelling Documenta IX in Kassel. Kunstkenner Jan Hoet was onder de indruk van haar uitbundige bloemenschilderijen. Maar Kaiser stierf een jaar voordat de Documenta van start zou gaan en haar deelname werd geschrapt.

Twintig jaar na haar dood is ze alsnog aan de vergetelheid ontrukt dankzij de documentaire Immer Fernweh van Peter Delpeut. Hij sprak met haar familie, bezocht de plekken in de voormalige DDR waar ze opgroeide en noteerde anekdotes van vrienden. Maar het is vooral Johanna zelf die spreekt in deze weemoedige film, middels voorgelezen dagboekfragmenten.

Uit de getuigenissen komt een vurige dame naar voren. Kaiser was een vrouw die altijd nagekeken werd, die als een danseres over straat liep. Een vrouw die graag zigeunerliederen zong en smachtte naar de warmte van het zuiden. En die pas na de dood van haar man, ze was toen 61, als een bezetene begon met schilderen – alsof ze de verloren tijd wilde inhalen.

Sandra Smallenburg