Hoe het toch nog goed komt met ’t wonderkind

Uur van de wolf:

I Am NOT a Rock Star

Ned. 2, 22.45 uur

Inspirerend? Nee, deze coming of age-documentaire over het Canadese pianowonderkind Marika Bournaki is eerder verontrustend. Marika is, dat zien we meteen, een meisje met een pittig temperament. „Ben je verdomme gestoord?”, bijt ze haar vader toe als die haar aanraadt ergens auditie te doen met een moeilijk stuk. De vader, een zware en beetje griezelig kalme man, blijft stoïcijns. Hij dient het talent van zijn dochter. „Slaap nog maar wat, schatje.” De moeder steunt de wonderkindbenadering van haar oudste dochter, maar met steeds meer moeite. Ze hoort haar andere kinderen dingen zeggen als: „Ik ben niet belangrijk, ik heb geen carrière.” Marika wel. En die is acht. In een serie scènes over de 8-, 10-, 12-, 14-, 16- en 17-jarige pianiste zien we hoe de rebelse Marika opgroeit tot een evenwichtige, leuke vrouw. Wat intens oplucht, want is het makkelijk als 14-jarige het nest te verlaten om te studeren aan Juilliard School of Music in New York? Maar als 20-jarige weet ze weer dat muziek haar religie is, houdt ze haar enge vader respectvol op afstand en bespreekt ze haar moeilijkheden met haar vriendje, ook concertpianist. Een pleidooi voor kadaverdiscipline in de muzikale opvoeding is deze film niet bepaald. Eerder een geruststellend bewijs van menselijke veerkracht.

Mischa Spel