Hoe het toch nog goed komt met het pianowonderkind

Marika groeit van pittig wonderkind uit tot een evenwichtige vrouw.

Uur van de wolf: I Am NOT a Rock Star Ned. 2, 22.45 - 23.45 uur

Inspirerend? Nee, deze coming of age-documentaire over het Canadese pianowonderkind Marika Bournaki is eerder verontrustend. Marika is, dat zien we meteen, een meisje met een pittig temperament. „Ben je verdomme gestoord?”, bijt ze haar vader met gesperde ogen toe als die haar aanraadt ergens auditie te doen met een moeilijk stuk. De vader, een zware en beetje griezelig kalme man, blijft stoïcijns. Hij dient het talent van zijn dochter. „Slaap nog maar wat, schatje.” De moeder steunt de wonderkindbenadering van haar oudste dochter, maar met steeds meer moeite. Al snel hoort ze haar andere kinderen dingen zeggen als: „Ik ben niet belangrijk, ik heb geen carrière.” Marika wel. En die is acht. Geen wonder dat de ouders twaalf jaar later scheiden. Maar gelukkig hebben we dan in een serie scènes over de 8-, 10-, 12-, 14-, 16- en 17-jarige pianiste al gezien hoe de rebelse Marika opgroeit tot een evenwichtige, leuke vrouw. Wat intens oplucht, want is het makkelijk als 14-jarige („I suck at life!”) het nest te verlaten om fulltime alleen te studeren aan Juilliard School of Music in New York? Maar als 20-jarige weet ze weer dat muziek haar religie is, houdt ze haar enge vader respectvol op afstand en bespreekt ze haar moeilijkheden met haar leuke vriendje, ook concertpianist. Een pleidooi voor kadaverdiscipline in de muzikale opvoeding is deze film niet bepaald. Eerder een geruststellend bewijs van menselijke veerkracht.