Geen Brit krijgt nog porno op pc, tenzij hij dat wil

Als het aan de Britse premier David Cameron ligt, kan geen Brit straks op zijn computer nog porno bekijken.

Dat de Britse premier David Cameron de strijd aangaat met online kinderporno. Daar zullen weinigen een probleem mee hebben. Maar de manier waarop hij gisteren aankondigde die strijd te zullen voeren – iedere Brit blijft verstoken van online porno tenzij hij aangeeft die wel te willen zien – leidde onmiddellijk tot ophef. Burgerrechtengroepen beschuldigden hem ervan een ‘nanny state’ te willen creëren door álle pornografie, en niet alleen kinderporno, moeilijk toegankelijk te maken.

Wie niet een bewuste keuze maakt ‘volwassen inhoud’ te willen zien, krijgt automatisch een ‘familievriendelijk’ filter op zijn internettoegang. Alle grote Britse providers hebben hun medewerking toegezegd.

Het past in het denken van de Britse regering. Die wil haar burgers keuzes aanbieden die hun gedrag beïnvloeden door ze een duw in een bepaalde richting te geven; nudging heet dat onder beleidsmakers. De premier ziet zijn beleid dan ook niet als een vorm van censuur. „Omdat het internet is, betekent dat niet dat er geen wetten of regels zouden moeten zijn, of verantwoordelijkheid”, zei Cameron zondag tegen de BBC. „Ik geloof in vrijheid van meningsuiting, maar dat betekent niet dat je het recht hebt een moord uit te lokken, het betekent niet dat je het recht hebt kindermisbruik uit te lokken.”

De premier wil nog verder gaan. In een toespraak noemde hij het een „morele plicht” van zoekmachines van Google, Microsoft, Yahoo om bepaalde zoektermen – bijvoorbeeld kinderporno – te blokkeren. Liefst ziet Cameron dat iemand die dat woord intikt de vraag krijgt: ‘bedoelde u misschien kinderonderwijs?’

Tot oktober krijgen ze de tijd om een lijst met woorden die is samengesteld door het Child Exploitation and Online Protection Centre te implementeren, waardoor bepaalde websites kunnen worden geblokkeerd. Werken ze niet mee, of zijn hun acties onbevredigend, dan komt de Britse regering met wetgeving.

Internetdeskundigen betwijfelen of Camerons acties resultaat zullen hebben. Filters blokkeren ook inhoud die juist wél te zien moet zijn, bijvoorbeeld websites over seksuele voorlichting. Bovendien kunnen ze, en dat gebeurt nu al, makkelijk door kinderen worden omzeild.

En niet alleen door hen. Jim Killock, directeur van de Open Rights Group, die campagne voert voor een vrij internet, stelt op zijn blog: „De meeste beelden van kindermisbruik circuleren in privénetwerken, of worden verkocht door criminele bendes. Een verbod op zoektermen is niet nodig.” De ex-baas van het Child Exploitation and Online Protection Centre, Jim Gamble, zei tegen de BBC: „Je hebt een echt afschrikmiddel nodig, niet een pop-upscherm waar pedofielen om lachen.”

Google wijst erop dat de zoekmachine bepaalde zoektermen al blokkeert. „We hebben een zerotolerancebeleid ten opzichte van kinderporno”, stelt een woordvoerder. Zodra de zoekmachine kinderporno vindt, worden de beelden verwijderd en gerapporteerd aan de politie.

Cameron zei gisteren geen voorstander te zijn van regelgeving over bloot in kranten, zoals de dagelijkse blote dame op pagina 3 van The Sun. „Het is een persoonlijke keuze of mensen een krant kopen of niet.”