Column

Ellen de Bruin Briefje

Wie duwt er nou ergens een kat door de brievenbus? Zo’n gleuf is krap vier centimeter hoog. Hoe gek moet je zijn om op het idee te komen? En om het ook echt te doen? Dat zullen we nooit weten, maar feit is dat er begin mei ineens een poesje van zo’n zeven weken oud in de keuken van de Poezenboot zat, de kattenopvang op een woonboot in Amsterdam. En de brievenbus was de enige opening. „Als het koppie erdoor past, past de rest er ook door”, zegt Poezenboot-beheerder Judith Gobets nuchter.

Nu heet de poes dus Briefje. En die cypers-met-witte pluizige dondersteen, nergens bang voor, klom de week erop bij haar thuis nog eens door de brievenbus naar buiten – Judith vertelt het wat terloops, want dat gelooft natuurlijk helemáál niemand. En het gaat daar ook niet echt om. Het gaat erom dat ze zoveel mogelijk katten helpen. „We kunnen hier vijftig katten tegelijk hebben”, zegt Judith. „Je zit aan je vierkante meters vast. Soms heb je ineens een aantal moeilijke katten, dan stagneer je.”

Er lopen er zo’n vijftien los rond, de meeste te verwilderd om nog als huiskat onder te brengen. De andere zitten in kooien, die vinden hopelijk nog een nieuw baasje. Op bordjes staat: ‘let op is nog van slag’, ‘besproken’, ‘klaar voor gebruik’.

Nederland is vol, qua katten. Tienduizenden zwervers, alarmroept de Dierenbescherming. In bijvoorbeeld Amsterdam en Utrecht zijn deze zomer weer castratie- en sterilisatieacties. Ook goed voor de katten, want minder kans op kattenaids en andere ziekten. Maar ja. Laatst hoorde Judith weer over een man die zijn ongecastreerde kater gewoon los liet rondlopen. Daar wordt ze dan wel pissig van: „Die kan elke dag ergens een nestje neerleggen. Dan is het dweilen met de kraan open.” Aan de andere kant, weet ze: „Dat heb je soms met mannen, die krijgen bij die gedachte zelf pijn in hun kruis.”

Intussen woont Briefje al twee maanden ver bij elke brievenbus vandaan: driehoog, op een etage bij het Vondelpark. Kristin (29) en Bart (32), marktonderzoekers, wonen er sinds april samen. Kristin had Mipje al, ook van de Poezenboot. „Briefje was mijn verjaardagscadeau”, zegt Bart. „Ik wilde al vanaf mijn vierde een poes. Ik heb er wel lang op moeten wachten.”

Mipje kijkt nog nors, nu ze huis en baasjes delen moet met zoiets pluizigs met oneerlijk grote ogen. Briefje is wat in de war, want net de dag ervoor gesteriliseerd. En Kristin vindt het toch onrechtvaardig: „Degene die Briefje door de brievenbus geduwd heeft”, zegt ze, „die leest dit straks en denkt dan: haha, dat heb ík gedaan, en het is goedgekomen”.

Deze vakantieperiode vervangen Ellen de Bruin en Freek Schravesande de vaste columnisten Margriet Oostveen en Arjen van Veelen