Tussen Frans en Waal

Julie Bernard (links) en Dany Boon hebben een geheime relatie.

Rien à déclarer Dany Boon, 2010 Eén, 20.25 – 22.12 uur

De Franse acteur-regisseur Dany Boon had in 2008 een monsterhit met zijn tweede film Bienvenue chez les Ch’tis, komende vrijdag op televisie. Ruim 20 miljoen Fransen zagen de komedie over een zwendelaar die voor straf wordt overgeplaatst naar de regio Nord-Pas de Calais, in de ogen van veel Fransen een achterlijk gebied. Boon rekende op komische wijze af met die vooroordelen over de streek waar hij zelf geboren werd.

Rien à déclarer, een klucht in de traditie van Louis de Funès en Bourvil, gaat net als Bienvenue chez les Ch’tis over vooroordelen, ditmaal met Fransen en Walen. Hij speelt zich af in 1993 in een klein grensplaatsje. De Waalse douanier Ruben Vandevoorde (Benoît Poelvoorde) heeft een pesthekel aan Fransen, of ‘camemberts’, maar weet niet dat zijn zus al lang een geheime relatie heeft met zijn Franse collega Mathias (Boon). Als Ruben en Mathias na de afschaffing van de grenspost, uitvloeisel van het Schengenakkoord, samen een mobiele douanebrigade vormen, groeien ze langzaam tot elkaar. Satiricus Boon is op dreef als nationale eigenaardigheden aan bod komen: Fransen die altijd staken, Walen die uitgebreid lunchen met friet en vlees.

Boon zei dit over zijn bij vlagen wat flauwe komedie, die meer dan 8 miljoen Fransen naar de bioscoop trok: „Ik wilde speels racisme en patriottisme aan de orde stellen. Hoe mensen zich een identiteit aanmeten door een grens te trekken. Dat Walen en Fransen nauwelijks verschillen, maakt het grappig. We praten dezelfde taal met licht accentverschil, hebben dezelfde huidskleur en religie. Dat maakt racisme extra stupide.”