Column

Gekkenhuis

Zowel De Telegraaf als het AD openden gisteren met dezelfde foto die een aangekondigd gekkenhuis moest illustreren: negen Nederlanders liggend op een Frans wegdek. In hun oranje kleertjes met een biertje in de hand. Er omheen andere Nederlanders die hun landgenoten fotografeerden met de mobiele telefoon en een man in een NAC-shirt die zomaar stond te juichen met de armen in de lucht.

De Telegraaf: ‘Van voor naar achter, van links naar rechts…’

Het AD: ‘1.000.000 mensen op onze berg, 200.000 Nederlanders vieren er feest.’

Belkin-renner Bram Tankink voor de rit: „Het schijnt echt een gekkenhuis te worden.”

Zijn collega Robert Gesink na de rit: „Het was echt een gekkenhuis.”

Ze hadden het over bocht zeven, ‘De Hollandse bocht’. Want wij waren, en dat lezen we graag, anders openen de kranten er niet mee, wederom de gekste.

Ik heb niet die hele bergetappe gekeken, even was genoeg om weer te weten wat een gekkenhuis precies is. In dit geval in het oranje op een berg staan, het liefst dronken en dan voor wielrenners springen, wapperen met een Nederlandse vlag waarop je het dorp waar je vandaan komt hebt geschreven, meerennen met wielrenners, op een auto springen en schreeuwen. Of gewoon oranje en gek zijn en daar dan foto’s van laten maken door andere mensen die net als jij helemaal gek zijn.

Van wat eigenlijk?

„Van alles!”

Een duidelijker antwoord kwam er niet in de onvermijdelijke reportages die ik op de diverse zenders zag.

Ik viel ook nog even in een uitzending over de Vierdaagse, het ging over het dragen van rare hoedjes tijdens het wandelen, want waarom zou je een gewone hoed opzetten? Ik zag van alles voorbijkomen: een hoed met eenden, een rood-wit-blauwe hoed, een tulband en iemand die een vlag op zijn hoofd had gemonteerd, maar de interviewer van dienst pikte er een wandelaar uit die geen rare hoed op het hoofd had. De voor de hand liggende vraag: „Waarom draagt u geen rare hoed?”

Het antwoord: „Omdat ik daar niet aan heb gedacht.”

Ik vond het verfrissend.

Wellicht dat we die invalshoek volgend jaar als we weer met z’n allen in Bocht Zeven op die berg staan, weer de vierdaagse lopen en tijdens het WK voetbal in Brazilië de samba staan te dansen nog een keer kunnen gebruiken.

„Waarom ligt u niet op het wegdek?”

„Waarom bent u niet dronken?”

„Waarom draagt u niets oranjes?”

Omdat ik daar, heel gek misschien, niet aan gedacht heb.