Droogkomische laatbloeier

De bezuinigingen op de publieke omroep vond hij pesterijen. De gisteren overleden Cees Vis was een rechtlijnig omroepbestuurder.

Cees Vis Foto Maurice Boyer

Nog één toespraak en dan konden de gasten aan de borrel op het afscheid van VARA-voorzitter Vera Keur, eind 2009. O jee, een omroepbestuurder, zuchtten de aanwezigen. Die bestuurder bleek Cees Vis, financiële man in de raad van bestuur van de NPO. Vis pakte de zaal in met zijn droogkomische humor. Ik heb nog nooit zo gelachen om een bestuurder, aldus Sonja Barend.

Vis (Middelharnis, 21 mei 1950) overleed gisteravond op 63-jarige leeftijd thuis in Den Haag. Hij was al jaren ziek. „Ik weet dat oud worden er voor mij niet in zal zitten”, zei hij in 2011 in deze krant. Drie jaar eerder was kanker geconstateerd. Tientallen chemokuren kreeg hij.

Met zijn overlijden verliest de publieke omroep een markante bestuurder. Vis zat van 2003 tot en met 2011 in de raad van bestuur van koepelorganisatie Nederlandse Publieke Omroep. Daar was hij verantwoordelijk voor de begroting. De NPO bepaalt onder meer de uitzendschema’s voor radio en tv.

Vis viel er op door zijn rechtlijnigheid, zeggen mensen die met hem werkten, in een wereld die zich kenmerkte door het eeuwige compromis. Tussen omroepverenigingen, bestuurders, programmamakers.

In het interview in 2011 maakte Vis zich heel druk om de bezuinigingen van het toenmalige kabinet-Rutte I. „Pésten, dat is het”, zei hij over het schrappen van 200 miljoen euro, op een budget van 900 miljoen. „Lekker de publieke omroep treiteren. Er zit nog niet het begin van een visie achter.” Inmiddels heeft Rutte II een tweede miljoenenbezuiniging opgelegd. Vanaf 2016 krijgt de omroep nog eens 100 miljoen euro minder.

Vis was een laatbloeier. Na een carrière bij de marine studeerde hij bedrijfseconomie en werd hij registeraccountant. Op zijn dertigste begon hij bij Price Waterhouse. Na tien jaar bij de rijksoverheid en drie jaar STER, werd hij in 2003 directielid van uitgever PCM. Daar moest hij laveren tussen de belangen van met name de Volkskrant en NRC Handelsblad. Pas toen NRC in 2010 uit PCM/de Persgroep trad, konden de kranten echt vernieuwen, stelde Vis tevreden vast in 2011.