Barclays opnieuw beticht van manipulatie

De activiteiten van Barclays op de energiemarkt zouden de Britse bank wel eens duur kunnen komen te staan. De Amerikaanse Federal Energy Regulatory Commission (FERC) besloot dinsdag vast te houden aan de boete van in totaal 453 miljoen dollar (345 miljoen euro) die Barclays en vier van zijn handelaren eerder werd opgelegd wegens manipulatie van de energieprijzen in de VS.

Barclays ontkent de aantijgingen met kracht. Maar ook al zou de bank de rechtszaak winnen, dan het zou een pyrrusoverwinning zijn.

Het is niet verrassend dat Barclays zich blijft verzetten tegen de FERC, die zijn beschuldigingen vorig jaar oktober voor het eerst uitte. De boetes zijn even hoog als de boetes die de bank in juni 2012 werden opgelegd, toen wegens pogingen van haar handelaren om de interbancaire Libor-rente te manipuleren. Het was niet leuk om zoveel geld op tafel te moeten leggen, maar Barclays moest toegeven schuldig te zijn aan Libor-manipulatie.

De bank houdt echter staande dat er op de energiemarkt sprake is van een heel andere situatie. Het is heel duidelijk vastgelegd wanneer er sprake is van manipulatie van de energiemarkten, en Barclays heeft er alle vertrouwen in dat zijn handelaren de regels niet hebben overtreden bij het handelen in elektriciteitsprijzen in Californië en andere West-Amerikaanse staten. Alle winsten zouden op rechtmatige wijze zijn behaald.

Barclays zou het slachtoffer kunnen zijn van willekeur. Functionarissen van veel niet-Amerikaanse banken fluisteren dat de Amerikaanse toezichthouders een bevooroordeelde houding jegens hen innemen. Maar zelfs als de FERC zich hier niet aan schuldig zou maken, dan is de handel in energie een legitieme aangelegenheid, en zijn misdragingen moeilijk te bewijzen.

Of Barclays nu wint of verliest, de bank heeft sowieso een probleem. Uitvoerend directeur Antony Jenkins, die na de Libor-affaire werd benoemd, heeft herhaaldelijk, zowel tegen zijn werknemers als tegen de buitenwereld, gezegd dat hij de gehaaide, op het zakenbankieren geïnspireerde cultuur van Barclays van vóór de financiële crisis zou veranderen. De beste manier om dat te doen is door de bank te bevrijden van alles wat ook maar in de verste verte op Libor lijkt, en dus door alle sluimerende en slepende zaken snel te schikken.

Een publieke rechtszaak schiet in beide opzichten tekort. Zoiets kan zich jarenlang voortslepen, en iedere negatieve publiciteit zal de verzekeringen van Jenkins, dat zijn bank zich nu als een nette onderneming gedraagt, ondermijnen.

Waarnemers zullen er ook op wijzen dat de bank jarenlang voor eigen rekening in energie heeft gehandeld, zonder enig maatschappelijk belang. Uiteindelijk heeft Barclays alleen maar te verliezen.

Breakingviews is een dagelijks commentaar vanuit de City in Londen. Vertaling door Menno Grootveld.