Warmbloedig in koele elektro

Een kerkorgel en een dominee-achtige stem, daaraan hebben de Canadese zanger Devon Walsh en sidekick Matthew Otto genoeg om de luisteraar te imponeren. Walsh en Otto vormen samen Majical Cloudz, dat onlangs het hypnotiserende Impersonator uitbracht, hun tweede cd. Soms wordt hun elektronische orgel aangevuld met een langzaam bespeelde cello en koelbloedige beats. De muziek klinkt spaarzaam, als een uitgerekte versie van de elektrostijl uit de jaren tachtig. En net als de groepen in die tijd houdt het tweetal van een toegankelijke melodie. Als je de deuntjes van bijvoorbeeld het prachtige ‘Childhood’s End’ versneld zou afspelen, wordt het een poppy nummer in de stijl van Depeche Mode. Met David Gahan, zanger van Depeche Mode, heeft Walsh de enigszins pompeuze voordracht gemeen, maar Walsh klinkt warmer. Tussen de atmosferische klankerupties van Matthew Otto door dringt zijn stem zich naar de voorgrond om smekend zijn verhaal te doen. De koelheid van de muziek en die scherp afgetekende, warmbloedige stem vormen een verslavende combinatie.