Marcel Scheermesjes

Gisteren haalde Velp het landelijk nieuws, zelfs het NOS-journaal was van de partij. Ik zal niet zeggen dat ik een gat in de lucht sprong, maar ik vond het voor de verandering wel eens leuk dat het nieuws mij opzocht. Ik logeerde bij mijn moeder, die op een steenworp afstand woont van de Slotstraat waar in het zand van het speeltuintje scheermesjes waren gevonden.

De Slotstraat lag aan ‘de verkeerde kant van de Kennedylaan’, een wijk waar het aantal uitkeringen hoog was en waar de bewoners bij mooi weer op bankstellen voor de woning zaten. De crisis had er danig huisgehouden. Gistermiddag bij een ronde door de buurt telde ik een geel-zwarte driewieler, een motor, een gehandicaptenwagentje, een lederen tweezitsbank, twee uit de kluiten gewassen tuinkabouters en drie auto’s, allemaal voorzien van een karton met de tekst ‘Te Koop’. Dat er daar ook een kapsalon met de naam ‘Allure’ zat, vond ik van een ongekende schoonheid.

Het incident met de scheermesjes was snel opgelost.

Twee meisjes waren met een sneetje in de vinger thuisgekomen. De gealarmeerde wijkagent vond vijftig scheermesjes onder de schommel en even later de dader: een jongetje van zeven.

De burgemeester van Rheden liet de speeltuin sluiten.

Een woordvoerder van de politie zei dat de dader, zich later, als hij groot was, nog wel eens achter de oren zou krabben.

De vader van het jongetje zei tegen De Gelderlander dat hij zijn zoon het liefst had willen slaan, een neiging die hij had weten te onderdrukken.

De moeder had het over ‘drie dagen opsluiten en daarna zand erover’.

Dat werd allemaal besproken door het handjevol buurtbewoners dat samen met mij naar het graafmachientje keek waarmee een medewerker van de gemeente Rheden de grond in de speeltuin afgroef. Je zou denken: eind goed, al goed, maar zo simpel lag dat dus niet. Een man in een gebloemde korte broek, een kind tegen de blote borst, sprak ‘namens alle kinderen’ van ‘een verpeste vakantie’.

„En wie gaat dat vergoeden? Die ouders niet, die hebben een uitkering.”

De gemeente, die de buurtbewoners had opgeroepen de rust te bewaren en vooral te focussen op de buurtrommelmarkt van 27 juli, kon de borst nat maken. Ze lieten het er niet bij zitten, het was tenslotte crisis.