Vakantiewerk is zinvol

Bollen pellen. Aardbeien plukken. In een winkel staan. Afwassen en uien snijden, heel veel uien. Tot diep in de avond het vuur uit je sloffen lopen in de bediening van een strandtent. Als kamermeisje giechelend allerlei interessante sporen van hotelgasten wegpoetsen.

Binnen enkele dagen is het in alle regio’s in Nederland vakantietijd en zijn anderhalf miljoen schoolgaande jongeren vrij. Schoolvakanties duren lang, de gezinsvakantie beperkt zich tot enkele weken. Wat moet je met de rest van die tijd? Rondhangen gaat vervelen. De vakantiebaan is een uitkomst. Het is altijd hard werken, maar blijkbaar is dat leuk. Want scholieren hoeven het niet, maar ze willen wel. Bijna tweederde van de jongeren vindt het lage salaris wel best. Dat is niet voor niets. Treffen ze het, dan hebben ze, zwaar onderbetaald, een mooie tijd met werk waar ze de rest van hun leven hun neus voor op zullen trekken, maar waar ze warme herinneringen aan bewaren.

Nu fnuikt de crisis de vakantiebaantjes. Het aantal plekken is gereduceerd. Ondernemers besluiten het te redden zonder tijdelijk personeel, of ze kunnen rekenen op vaste flexwerkers. Afgestudeerde studenten houden bij gebrek aan toekomst hun bijbaantje aan. Ouderen gaan, goedkoper, buiten het seizoen met vakantie.

En is er behoefte, dan valt menige scholier al snel buiten de boot: 59 procent zoekt maar vindt geen baantje. Tot het vijftiende jaar bestaat er geen wettelijk verplicht minimumloon. Daarom krijgt de 15-jarige al te horen dat hij of zij te oud is: te duur – en dan hebben we het over 2,56 euro bruto per uur.

Het is een jammerlijke ontwikkeling. Behalve leuk is vakantiewerk zinvol. Met zo’n tijdelijk baantje maken jongeren iets mee dat buiten hun normale bestaan ligt. Ze doen ervaring op waar de beschermde omgeving van school en gezin niet in voorziet. In de omgang met collega’s en klanten krijgen ze en passant een portie sociale opvoeding. Ze leren wat verantwoordelijkheid betekent, ook als die ‘maar’ voor schone borden is. En ze ervaren de vreugde van zelfverdiende centen.

Uiteraard hebben ondernemers niet de plicht om te voorzien in een zinvolle vakantiebesteding voor jongeren. Ze mogen zelf weten hoe ze de zomerdrukte opvangen en deze tijd is er niet een voor financiële frivoliteiten. Maar ze zouden iets verder kunnen denken dan dat uurloon. Dat is hoe dan ook laag en ze krijgen er meer voor terug dan arbeid. Jong leven en een onbevangen blik doen elk team goed. Inzicht in de mores, modes en gedachten van de jeugd is nuttig voor elk bedrijf. Dat valt te halen bij de vakantiehulp.

Dus ondernemer, neem er één voor wat weekjes. Het kan je de kop niet kosten.